Mumbai & Prins Filip

Eerst even melden dat het hier belachelijk warm begint te worden. De 40 graden is bereikt!

Na het gezellige bezoek van Daan & Christophe, vertrok ik op maandagavond (8/3) naar Mumbai voor een CoalTrans conferentie. Normaal gezien moest onze Amerikaanse directeur Coal Markets hier aanwezig zijn, maar die had (spijtig genoeg) visaproblemen. Hierdoor mocht ik drie dagen naar Mumbai, met verblijf in het sjieke Leela Kempinski hotel. Het was een grote conferentie (zo een 800 deelnemers) met op dinsdagavond een cocktail receptie + diner in de tuinen van het Renaissance hotel, gelegen naast het Powai Lake met mooi zicht op de business wijk van Noord Mumbai. Ik werd vergezeld door Aneesa, die tegenwoordig werkt voor Reliance Big Pictures, een van de grootste Bollywood studios. Woensdagnacht kwam ik terug aan in Delhi, waar het (toen nog) iets frisser was als in Mumbai. Maar dat was dus rap gedaan.

Zaterdagavond hadden we een afscheids/verjaardagsfeest van mijn huisgenoten Lorenzo, Soumia en Alex, en van Fransman Thomas met wie ik samen naar Kashmir ben geweest. Locatie was de tuin/farmhouse van Karan, vaste dj van Fbar. Hier kreeg ik telefoon van Stijn en de rest van de Zoerselse voetbalploeg, die om hun overwinning te vieren, mij aangenaam verrasten met een telefoontje en een klein "Laat je ploeg maar in de steek" gezang.

Gisterenavond was ik uitgenodigd voor een receptie op de Belgische Ambassade, ter ere van de Belgische Handelsmissie naar India. Ook Prins Filip en Minister Van Ackere waren aanwezig, maar ik werd beziggehouden door de Secretary of the Atomic Energy Ministry, die met veel plezier mij zijn visie op de Indische nucleaire en renewables industrie gaf, alsook Whiskey/Soda (voor hem) en Belgische bieren (voor mij) bleef bestellen. Chimay, Leffe, Hoegaarden, Stella en veel lekker eten. Onze handelsorganizaties hadden hun best gedaan. Verder ook, toevallig, aan de praat geraakt met Kerlijne, die me vertelde dat ze samen was met iemand uit Zoersel, namelijk Anton, de zoon van tandarts Pim, die beiden bij enkelen van 'mijn blog lezers' wel bekend zijn.

Sinds vorige week ben ik ook actief op zoek naar werk voor na India. Heb besloten dat hier blijven toch niet de beste optie is en dat het tijd is voor andere oorden. Meer info volgt hopelijk snel!

Daan en Christophe in India - March, 2010

Wednesday, March 3rd, NEW DELHI – CHANDIGARH

De vorige avond waren we nog lekker gaan eten, in een Chinees restaurant in Lajpat Nagar, om afscheid te nemen van mijn Colombiaanse ex-collega/ex-huisgenoot Eduardo. Hierna met Nederlander Jasper, die ook zou vertrekken in de komende dagen, nog een biertje gaan drinken in Urban, met als gevolg dat opstaan de volgende ochtend liever nog wat werd uitgesteld.

Maar de reisplicht riep weer en dus vertrok ik ‘s ochtends vroeg richting Kashmiri Gate in Old Gate. Hier is het busstation waar ik de bus naar Chandigarh zou nemen, alwaar ik had afgesproken met mijn broer Daan en zijn goede maat en ex-kotgenoot Christophe. Uiteraard probeerde een opportunistische, Indische snodaard mij eerst nog af te zetten door me een busticket te verkopen aan dubbele prijs, zonder airconditioning en niet eens richting Chandigarh. Gelukkig vond ik de officiele busdienst snel en kon ik voor 380Rs/6euro een ticket kopen voor de luxebus richting Chandigarh.

Na een vijftal uren rijden, kwamen we aan in de stad, die in de jaren ’50 door de Zwitserse architect Le Corbusier is ontworpen volgens dampatroon. Het is de eerste geplande stad van India en heeft ook het hoogste inkomen per capita. De stad is groen, heeft ruime lanen en zelfs fietspaden. Het voelt dus allemaal een beetje on-Indisch aan, wat wel eens deugd kan doen. Het hotel van D&C had ik snel gevonden, waarna we samen al een biertje openschoten. Eigenlijk illegaal, want onze Sikh hoteleigenaar was strikt vegetarisch en tegen alcohol.

Rest van de dag was kalm: boekenwinkel bezocht (‘2666’ van Bolano gekocht), gaan aperitieven in een ‘moderne’ lounge bar en gaan eten in een simpel restaurantje (Afghani & Tandoori Chicken with Butter Naan).

Thursday, March 4th, CHANDIGARH

‘s Morgens met Daan een chai gaan drinken en vervolgens fietsen gaan huren. Eerst moest ik nog een uitvoerig document invullen om een ‘tourist pass’ te krijgen, die ik de rest van de dag eigenlijk niet nodig had en daarna konden we een ander document invullen voor de fietsen te huren. 40 Minuten later waren we klaar en kreeg ik zelfs een hele uitleg van de verhuurder (Indische overheidspersoneel) hoe een hangslot werkt. Zeer nuttig...

Christophe was ondertussen opgestaan en vervoegde ons voor de fietstocht door de straten van Chandigarh en op zoek naar de gebouwen van Le Corbusier. Toen we aan de achterkant van het parlementsgebouw aankwamen, botsten we op een hele groep grenswachten uit de Punjab. Uiteraard wouden wij met hen op de foto en vice versa.

Hierna de Rock Garden bezocht. In 1957 begon een overheids werknemer, Nek Chand, met de bouw van een klein park, bestaande uit allerlei Rommel dat hij vond op straat. Twintig jaar later kwam het bestuur van Chandigarh dit te weten en bleek dat de grond eigendom was van de gemeente. Maar in plaats van alles af te breken (ondertussen wel al 49,000m² groot), kreeg Nek Chand steun van de gemeente en kreeg hij zelfs een salaris en personeel tot zijn beschikking om mee te helpen. Momenteel is het 160,000m² groot, ontvangt het elk jaar een van de hoogste bezoekersaantallen van India, maar is het vooral een kitscherig soort pretpark.

Vervolgens dan maar naar het gerechtshof gegaan, ook ontworpen door de Zwitser, en gaan eten in de cafeteria van de advocaten. ‘s Avonds gaan aperitieven in een sjiek hotel en goed/zwaar gaan eten in een Italiaans restaurant met zelfs lekkere Indische rode wijn (!).

Friday, March 5th, CHANDIGARH – SHIMLA

Om 3.30am opgestaan en een half uur later zaten we al in de taxi richting treinstation (20km buiten de stad). Van hieruit zouden we de Himalaya Express trein naar Shimla nemen, een stad van 1.4 miljoen inwoners in het midden van de bergen. Het dorpje begon als buitenverblijf voor de Indische regering/’Britishers’ die her hun toevlucht zochten als het te warm werd in Delhi, maar nu is het eerder een toeristisch plekje, dichtbij de Himalaya’s. Het meest van de tijd lagen we alle drie te slapen, maar toch was de rit aangenaam. We kregen ontbijt, hadden veel beenruimte en het zicht was fantastisch.

‘s Middags gaan eten op een dakterras aan de Mall Road, de hoofd winkelstraat van de stad. Hierna – gewapend met stokken om apen af te schrikken – begonnen aan de (steile) klim naar de Monkey Temple (Jakhu Temple). De tempel zelf viel al wat tegen en toen we buiten kwamen en op zoek gingen naar een taxi, werd Christophe ook nog eens in de rug besprongen door een aap, die zijn slaap openkraste en er vandoor ging met zijn zonnebril. De zonnebril kon hij terug te pakken kregen, maar de scharren op zijn gezicht bleven. ‘s Avonds een biertje gaan drinken in het poepsjieke Oberoi hotel en hierna gaan eten in Sagar Ratna, een keten gespecialiseerd in Zuid-Indische keuken.

Saturday, March 6th, SHIMLA – FAGU – NARKANDA

‘s Morgens uitgebreid ontbijt op de kamer: Mango juice, fried eggs,toast, black tea and sweet lassi. Hierna met een taxi naar Kufri getrokken, in de hoop een mooi zicht op de bergen te hebben. Kufri bleek een boerengat en dus reden we door naar Fagu, maar dit bleek niet veel beter te zijn. Daarom besloten we om een bus naar Narkanda te nemen, een plek waar zelfs geskied kon worden. Na 3.5 uur kwamen we aan in Narkanda. Dit bleek ook een boerengat, maar het had wel een goed hotel met lekker eten en een prachtig uitzicht.

‘s Avonds de hilarisch slechte film ‘Mall Cop’ gezien, en na onze vele biertjes en brandy volgde de nachtrust snel.

Sunday, March 7th, NARKANDA – SHIMLA – NEW DELHI

Na het ontbijt in het hotel een kleine wandeling gemaakt in de wouden rond Narkanda. Op aanraden van een gezellige man van het hotel richting skipiste gewandeld. Dit bleek een klein stukje wei te zijn, waar in de schaduw van de bomen nog wat sneeuw lag, wat genoeg bleek voor de lokale jeugd om te sleen en te skien. Hier in de ‘après ski hut’ een thee gedronken en verder naar de top gestapt, die gedecoreerd was met Tibetaanse gebedsvlaggetjes.

In de namiddag met de bus terug naar Shimla getrokken. Ontzettend rammelend, met zes op de achterbank (nadat we dachten dat deze vol was met ons drie) en twee meisjes die onwel werden naast ons en dringend het raam open wouden hebben. ‘s Avonds weer gaan eten in Sagar Ratna en om 8.30pm de luxe Volvo bus terug naar Delhi genomen, waar we om 5.30am aankwamen en gelukkig nog enkele uren in een echt bed konden slapen.

Dhaka, Bangladesh - February/March 2010

Op woensdag, 24 Februari, kreeg ik ineens te horen dat ik mogelijks naar Bangladesh zou moeten gaan voor een conferentie. Hoewel het idee me uiteraard meteen aanstond, ging mijn broer Daan samen met Christophe arriveren op vrijdag. Hierdoor zou ik dus hun volledige eerste weekend in Delhi moeten missen en zag ik het toch niet goed zitten om Delhi uit te vliegen.

Op vrijdag kreeg ik echter een goed compromis (“an offer I couldn’t refuse”). Ik zou van zaterdag tot dinsdag naar Dhaka reizen en de rest van de week compensatie dagen krijgen, zodat ik Daan en Christophe achterna zou kunnen reizen. Ideaal scenario dus.

Zaterdagochtend ging ik samen met mijn Indische collega’s Dhruv en Tanushree naar de luchthaven en vertelde Dhruv ons wat meer over de conferentie. Zijn contact, Mr. Hussain, is de voormalige Secretary of Climate van Bangladesh en heeft net een nieuw bedrijfje opgericht onder de naam Climate Action Bangladesh. Verder is hij ook de enigste persoon in Bangladesh die ooit een successvol project onder het UN ‘Clean Development Mechanism’ (CDM) heeft voltooid in het land en heeft hij dus een ruime ervaring, alsook de nodige contacten in de regering en de prive sector.

Why the hell Bangladesh? Wereldwijd is er een consensus onder klimaatexperts en politici dat het arme Bangladesh een van de landen zal zijn die het zwaarst getroffen zal worden door klimaatsverandering. Bangladesh heeft de 7e grootste bevolking ter wereld en een van de hoogste populaties per oppervlakte, verder ligt het grootste deel van het land lager dan 12m boven zeeniveau, waardoor 50% van het land zal overstromen als het zeeniveau met 1m zou stijgen. Het land geraakt nu trouwens al vaak overstroomd, aangezien het volledig in de Bhramaputra-Ganges delta ligt. Hierdoor krijgt het land enorme bedragen van donorlanden om zich aan te passen aan climate change. Dit geld gaat naar de Centrale bank die het leent aan banken, als ze een climate department hebben. Deze banken kunnen het geld op hun beurt dan weer uitlenen of investeren in hernieuwbare energie/energie efficientie projecten. Elke bank heeft dit nu opgericht aangezien ze wel goedkope fondsen willen ontvangen, maar heeft geen idee hoe carbon credits te verdienen of hoe hernieuwbare energie projecten op te zetten. Dit is waar wij in het verhaal komen. Samen met Climate Action Bangladesh gaan we allerlei projecten op poten zetten of bedrijven assisteren. Evolution Markets is als het ware de ‘knowledge partner’.
Om de kennis van de bankiers te vergroten, had Mr. Hussain dus een workshop opgezet die twee dagen zou duren. Wij zouden hier 7 presentaties geven, waarvan ik er twee zelf voor mijn rekening mocht/moest nemen. "Are you guys sure about this?" was mijn logische reactie.

Zaterdagnamiddag hadden we een kleine meeting met Mr. Hussain en zijn partners, gevolgd door buffet in ons ‘boutique hotel’. Seafood and beef! De volgende dag was de workshop en gaf ik (licht nerveus) mijn presentatie, getiteld ‘What are CERs and Carbon Credits?’, die vrij vlot ging. ‘s Avonds gingen we op bezoek bij de nonkel en tante van mijn college Tanushree, die in Dhaka wonen. De volgende dag weer workshop en nu ging mijn presentatie over ‘Key Criteria in Securing Financing for CDM Projects’. De workshop was niet al te groot, maar de meeste banken van Bangladesh, alsook de Gouverneur van de Nationale Bank waren aanwezig. Hierna nog een afsluitende meeting met onze gastheer gehad, die ons hierna uitnodigde om Bengali Food te gaan eten. Dit was uiteraard weer lekker. De volgende ochtend was ik terug in Delhi en kon ik mijn volgende trip alweer voorbereiden.

Bangladesh was dus een korte, intensieve, maar zeer leerrijke ervaring. Van het land zelf of van Dhaka heb ik niet veel kunnen zien, maar het was gelijkend met India, maar dan met wat invloed uit South East Asia. Kraamstalletjes a la Bangkok. Waarschijnlijk moet ik binnenkort terug naar ginder en kunnen we hopelijk een van de tijger reservaten bezoeken.

Rajasthan - February 2010

"So far as I am able to judge, nothing has been left undone, either by man or nature, to make India the most extraordinary country that the sun visits on his rounds. Nothing seems to have been forgotten, nothing overlooked"

Mark Twain

MONDAY - February 8 - DELHI - MANDAWA

Maandagochtend begonnen we eraan. Tegen 9u stond chauffeur Shrivat klaar aan het hotel met de Toyota Innova, beide zouden de komende twee weken het trouwe gezelschap van mijn familie worden (waarvan de eerste week inclusief mezelf). De eerste dag reden we naar Mandawa, een klein stadje in het Noorden van de provincie Rajasthan, dat bekend is voor zijn mooie Haveli’s. Dit zijn grote koopmanswoningen die werden gebouwd in de 18e eeuw door rijke handelaren op de Zijderoute. Momenteel zijn vele van deze oude families, grote industrielen geworden in Kolkata of Mumbai, maar - hoewel ze nog steeds eigenaar van de huizen zijn - geraken ze steeds meer in verval. We verbleven in een van de best gerestaureerde haveli’s, waar er mooie muurschilderingen waren van ‘moderne’ dingen, zoals de eerste stoomtrein of een tekening van de gebroeders Wright.

TUESDAY, February 9, MANDAWA - BIKANER
De volgende ochtend reden we door naar Bikaner, een klein stadje met een groot fort, op weg naar Jaisalmer. Ook deze keer had vader Jos voor een mooi verblijf gezorgd, de familiewoning van de vroegere Burgemeester van Bikaner, dat nu een hotel is. Na ons bezoek aan het fort gingen we de oude stad nog in waar nog enkele mooie Haveli’s staan en er een leuke spice market was. We werden echter iets te veel lastiggevallen door jonge Indiers die onze ‘gids’ wouden zijn (“No Sir, no money, we are your friends, just visit our shop at the end”) en waren dus content toen we in de tuin van ons hotel een frisse Kingfisher konden gaan drinken.

WEDNESDAY - February 10 - BIKANER - JAISALMER
Op woensdag reden we ‘s morgens naar Jaisalmer, een klein stadje in het midden van de Thar woestijn en de laatste stop op weg naar de Pakistaanse grens (uiteraard is hier ook een grote militaire aanwezigheid).

De hoofdattractie van Jaisalmer is het indrukwekkende fort dat op een natuurlijke heuvel ligt. Het fort is nog bewoond en is dus officieel een citadel (Bedankt nonkel Patrick voor die informatie). Aangezien we hier twee dagen zouden blijven, was de eerste namiddag rustig. We gingen een kijkje nemen aan een Holy Lake, waar het meeste water echter was opgedroogd en gingen ook naar de zonsondergang kijken op een heuvel naast de stad waar de Cenotaphs waren, de verbrandingsplaatsen van de vroegere Maharwals van Jaisalmer.

THURSDAY - February 11 - JAISALMER
‘s Ochtends ontbijt op het dakterras en vervolgens naar het fort. Dit was leuk en rustig wandelen (hoewel er wel vele schoenpoetsers waren die mijn vuile schoenen eens onder handen wouden nemen), aangezien de hele binnenstad autovrij is.

In de namiddag gingen we een tochtje op de kameel maken in de Thar woestijn. Hiervoor moesten we eerst een uur rijden naar een klein dorpje waar er mooie zandheuvels waren. De tocht was gelukkig niet al te lang, want de kameel heeft een voor mannen niet al te optimale looppas. Hierna op de duin de zon zien ondergaan, maar dat viel wat tegen aangezien er nogal veel zand (pollutie?) in de lucht hing.

FRIDAY - February 12 - JAISALMER - JODHPUR

‘s Ochtends reden we vanuit Jaisalmer richting Jodhpur, the blue city. Jodhpur is een drukke stad, met pal in het midden een berg waarop een enorm fort is gebouwd.

Na het bezoek aan het fort, hadden we wat tijd om te rusten in de ruime tuin van ons hotelletje. ‘s Avonds op aanraden van chauffeur Shrivath weer een lekker restaurantje gevonden.

SATURDAY - February 13 - JODHPUR - UDAIPUR
Vanuit Jodhpur vertrokken we naar Udaipur, the romantic city. Het landschap begon duidelijk te veranderen, en de dorre woestijn, maakte plaats voor vruchtbaar, heuvelachtig gebied. Eerst nog een bezoek gebracht aan Ranakpur waar een van de belangrijkste tempels voor Jain gelovigen ligt. ‘s Middags nog ergens gaan eten met zicht op bergen, rivier en vele apen. In de vroege avond aangekomen in Udaipur, dat (voor mij) veel groter als verwacht was. Vanop het dakterras van ons hotel hadden we een mooi zicht op het meer, the floating palace (bekend van James Bond’s ‘Octopussy’, maar dat nu een vijfsterren hotel is) en de ondergaande zon.

SUNDAY - February 14 - UDAIPUR - DELHI

Valentijn in de romantic city. Gelukkig dat de Indiers zich niet bewust zijn van deze Westerse feestdag. ‘s Morgens een bezoek gebracht aan het paleis, gelegen aan de oevers van het (artificiele) meer, waar men bezig was een trouw voor te bereiden. Hierna nog wat gewinkeld (Udaipur is bekend voor leuke, leder ingebonden schriftjes) en in de namiddag bracht Shrivath me naar de luchthaven van Udaipur (de volle vier vluchten per dag) waar ik ‘s avonds de vlucht terug naar Delhi zou nemen.

Voor meer foto's klik hier.

Ouders in Delhi - February, 2010

Zoals al eerder verteld, kwamen mijn ouders + Tante en Nonkel aan op vrijdag nacht, nadat ik rond 6pm was geland op de luchthaven na mijn trip naar Nepal. Nadat ik rap wat had opgeruimd, kleren gewassen, naar de laundry guy was geweest en iets had gegeten, wandelde ik rond 1u naar hun guesthouse dat vrij dicht bij Lajpat Nagar ligt. Het was een gezellig weerzien en we dronken samen nog een glaasje rode wijn. Lekker!

Zaterdagochtend vertrokken we eerst naar de grote Hara Krishna temple die ook vlakbij mijn flat ligt. Niet al te indrukwekkend, maar hij ligt net naast Lotus Temple, dus konden we het ons wel permitteren om even een kijkje te gaan nemen. Hierna naar de aanliggende Tempel en vervolgens nog meer naar het Zuiden van Delhi, naar de Qutb Minar, een groot tempelcomplex met Hindu en Jain tempels, dat trouwens ook UNESCO werelderfgoed is. In het complex, staat de Qutb Minar zelf, een gigantische stenen toren (72.5m – The World’s tallest brick minaret) waarvan de bouw reeds gestart werd in 1193 door de eerste Moslim heerser van India: Qutb-ud-din Aibak. Aan de carriere van deze man, hangt trouwens nog een leuk verhaaltje: De kleine Qutb werd geboren in Centraal Azia, van Turkmenische afkomst. Als kind werd hij gevangen genomen en verkocht als slaaf aan Chief Qazi of Nishapur, een stad in het Noord-Oosten van het huidige Iran. The Qazi behandelde hem echter als een van zijn eigen zonen en gaf hem een uitstekende opleiding, waaronder Perzisch, Arabisch en meesterschap in boogschieten en paardrijden. Toen zijn meester stierf, verkochten zijn ‘broers’ hem echter opnieuw, aangezien ze jaloers waren op zijn talent en de voorkeur van hun vader voor hem. Qutb werd gekocht door General Muhammad Ghori, een warlord uit het huidige Afghanistan. Qutb klom echter op in de rangen van Ghori en werd uiteindelijk heerser van Noord India, waar hij een redelijk ‘moderne’ staat stichtte, waar er belastingen werden geheffen, the ‘rule of law’ heersde en waar een representatieve vertegenwoordiging van het volk was.

Hierna Zuid Indisch gaan eten in de cafeteria naast Purana Qila, en Humayan’s Thumb bezocht, de voorloper van de Taj Mahal. ‘s Avonds lekker Aziatisch gaan eten in de Yum Yum Tree, een restaurant waar ze een mix van sushi/Japans (Conveyer Belt), Thai en Modern Chinees serveren.

Op Zondag had ik een fietstocht door Old Delhi gereserveerd. Remco, een Nederlander die ik hier al enkele maanden ken, werkt als gids voor een bedrijfje dat begeleide tochten organiseert. Samen met hem en nog een Hollands koppeltje, om 7u ‘s ochtends vertrokken voor een drie uur durende tocht door de smalle, chaotische straatjes van de oude (voornamelijk Moslim) stad, inclusief manden vol schapen hersenen, een gepeperd bezoek aan de spice market, een zicht op de Jama Masjid (Grote Moskee) en Lal Qila (Red Fort), Chai stop in een wijk ontworpen door Lutyens (de Engelse architect van New Delhi) en ontbijt bij Karim’s, een bekend restaurant met klassiek Indisch eten. Hierna nog een kleine wandeling gemaakt in de Lodi Gardens en gaan lunchen in het mooie Lodi Garden Restaurant. Na wat rust in de namiddag, ‘s avonds (weeral) gaan eten, deze keer in Moti Mahal Delux, een restaurant dat de typische Mughal keuken van de 15/16e eeuw nog steeds maakt. Butter Chicken en Naan a volonte!

Nepal

Op woensdag kregen mijn collega’s en ik een mailtje binnen van onze baas Pranav dat we de volgende week verlof zouden hebben, met als reden dat er de laatste weken/maanden hard was gewerkt en dat iedereen wel wat rust kon gebruiken. Hoewel ik net terug was van Kashmir, kan ik altijd wel wat rust gebruiken en besloot ik samen met Lorea om naar Nepal te gaan. Een schitterende beslissing, zo bleek achteraf.

SATURDAY – 30/1/2010

Zaterdag ochtend vertrokken we vanuit Delhi naar Kathmandu. Een vlucht van een dik uur. Bij aankomst in de kleine international terminal van de Nepalese hoofdstad, meteen een visa van $25 moeten aankopen. Vlot geteld, aangezien het maar 15 dagen geldig is. Samen met een cynische Australier (“I’ve been a lot in South East Asia. Vietnam, Thailand, Laos,… It’s all the same shit, isn’t?”), die de Everest Base Camp Trek ging doen, de taxi naar Thamel genomen, de backpackers buurt van Kathmandu.

In de namiddag naar Patan gegaan. Een klein buitenstadje, bekend voor zijn Durban. Een groot plein met een mix van verschillende tempels. Hier de wandeling van de Lonely Planet gevolgd die ons langs een religious meer, verscheidene tempels en zelfs langs een Nepali wedding bracht. ‘s Avonds een steak gaan eten op een dakterras met live rockband.

SUNDAY – 31/1/2010

Om 7u ‘s morgens de bus genomen naar het Royal Chitwan National Park. Een groot reservaat dat bekend is voor de zeldzame witte neushoorns die er wonen, maar dat spijtig genoeg ook in het Terai gebied ligt, dat dan weer bekend is voor de Maoistische rebellen die er wonen en ook strijd voeren. Hierdoor komen er de laatste jaren steeds minder en minder toeristen (10 jaar geleden bezocht meer dan 60% van alle toeristen in Nepal dit park), hoewel er nu toch beterschap op komst is.

Rond 1u aangekomen en met de jeep naar Sauraha gebracht. Een klein dorpje dat langs de oever van de Rapti rivier ligt, recht tegenover het park. Na een uitgebreide lunch (Non-Veg Nepali Thali) fietsen gehuurd en naar het Elephant Breeding Centre gereden. De tocht, die langs de rivier liep en enkele mooie, kleine dorpjes passeerde, was zeer aangenaam, maar het Elephant centre viel echter dik tegen. Alle 20 olifanten waren vastgeketend aan palen. Ook de twee zeldzame twin babies die er waren. Hierdoor toonden ze allemaal abnormale trekken zoals continu dezelfde stappen zetten of met hun kop schudden. Dan maar rap terug naar Sauraha om honing te gaan proeven in een winkeltje van de lokale gemeenschap, naar een traditionele dansvoorstelling te gaan (enkel de laatste 5min) en te gaan eten in KC. Volgens de Lonely Planet het beste restaurant van het dorp en het bleek ook waar te zijn. Catfish met lemon butter sauce en grilled catfish. Beide vers uit de rivier. Heerlijk!

MONDAY – 1/2/2010

‘s Ochtends vroeg met de kano de rivier afgevaren voor een uurtje. De mist was nog niet weggetrokken, maar af en toe zagen we toch wat vogels, zoals de Kingfisher, die ik hiervoor enkel kende vanop het etiket van India’s nationale bier met dezelfde naam. Hierna met onze twee gidsen het park ingewandeld. Toen onze gids ons enkele veiligheidsredenen wou zeggen, hoorden we plots het gebrul van twee rhino’s. Ze waren dichtbij, maar toch niet dicht genoeg om te zien en onze hoofdgids wist te vertellen dat het twee mannetjes waren die hun territorium aan het afbakenen waren. Onze zintuigen stonden op scherp en we waren vol goede hoop om de witte rhino te spotten. De volgende twee uur liepen we door jungle en door open rietvelden, maar geen rhino te zien. Na een korte stop aan een uitkijktoren, liepen we terug naar de rivier en hadden we eigenlijk de hoop al opgegeven, toen we vlakbij een rhino hoorden. We liepen het rietveld in, waar de hoofdgids het voortouw nam, maar hij wou er niet verder inlopen, aangezien het te gevaarlijk zou zijn. Twee maal vlakbij de witte rhino dus, maar nog steeds niet gezien.

In de namiddag met een groep van acht op jeepsafari gegaan. Indian Gharials (de derde krokodilvariant naast alligators en krokodillen, en volgens mij Ghaviaal in het Nederlands), apen, meer kingfishers, herten, etc. Ook gestopt bij het Crocodile Breeding Centre. Later nog tot op enkele meters van een Mugger krokodil gekomen, die niet vies is van wat mensenvlees.

Na onze dag in het woud, genoten van de zonsondergang over de rivier en nog maar eens een taaie steak gegeten. Tot onze spijt was het happy hour niet 1 Ghorka Beer kopen, 1 gratis, maar 1 Ghorka Beer kopen, popcorn gratis.

TUESDAY – 2/2/2010

In een enorme rammelbus (zonder vaste rugleuning) aan de acht uur durende trip naar Pokhara begonnen. Pokhara ligt 200km westelijk van Kathmandu en is het startpunt voor vele treks rond het Annapurna massief.

Na aankomst meteen naar Sarangkot (1600m) gewandeld. Een klein dorpje rond een oud fort van waaruit men een schitterend zicht heeft op de Himalaya’s. Bij aankomst (na drie uur stappen) was het echter al donker en viel er niets te zien van de bergen. Gelukkig vonden we snel een goed en goedkoop guest house (Himalaya View) uitgebaat door een ex-bergids, zijn vrouw en kinderen. Samen met een groep Australische reizers en een Koppel uit Bangladesh rond het kampvuur gezeten, terwijl de uitbaters eten voor ons maakten.

WEDNESDAY – 3/2/2010

Om 6u opgestaan met de hoop dat er geen wolken zouden zijn. En goed nieuws, de hemel was volledig open en we zagen de rode gloed van de opkomende zon al aan de horizon verschijnen. Snel naar het hoogste punt van Sarangkot gewandeld om de zonsopgang vanaf het best mogelijke punt mee te maken. Met rond ons vele Japanse en Indische toeristen, die niet alleen foto’s wouden van de bergen, maar ook van ons… De zonsopgang was echter schitterend, met een prachtig zicht op Dhaulagiri (8167m, 7e hoogste berg ter wereld), Annapurna 1 (8091m, 10e hoogste berg ter wereld) en Machhapuchhre (6997m, ook Mt. Fishtail genoemd en heilig voor de Nepalese bevolking). Op de onderstaande foto is Annapurna 1 helemaal links en Mt. Fishtail in het midden.

Hierna geinformeerd voor parasailing (Sarangkot is bekend als een van de beste plaatsen in de wereld hiervoor), maar de 80-100 euro was toch iets te hoog voor mijn Indisch budget. Dan maar met de jeep terug naar Pokhara en opgesplitst met Lorea. Ik had mijn vlucht terug op vrijdag, aangezien de familie dan aankwam, maar Lorea bleef nog tot Maandag en ging enkele dagen een trekking doen.

In de Lonely Planet vlug een rustig gelegen hostel gevonden. ‘s Namiddags door het bos naar de World Peace Pagode gewandeld. Ook hier een mooi zicht op het Meer van Pokhara (het tweede grootste van Nepal) en de stad zelf.

‘s Avonds gaan eten in de New Everest Steak House, het beste adres in Pokhara voor trekkers die twee weken aan een stuk rijst en linzen hebben gegeten en willen genieten van een goed stuk vlees. Na twee eerder gefaalde pogingen, bleek het nu een schot in de roos.

THURSDAY - 4/2/2010

‘s Morgens een fiets gehuurd en naar het Tibetan Refugee Camp vertrokken. Bij de hoteluitbater had ik gevraagd of het niet te veel klimmen was en hij had me gerust gesteld dat het een vlakke weg was. Dat viel echter wel tegen. Na twee uur oplopend terrain, kwam ik aan in het Tibetaans dorp. Het is gebouwd in de jaren ’50 nadat de Chinezen Tibet zijn binnengevallen. Momenteel wonen er een 800tal Tibetanen, waarvan de meesten Tibet nooit gekend hebben. Bij de temple werd ik begroet door een vriendelijke jonge monnik die me de voorbereidingen voor Losar (Tibetaans Nieuwjaar) liet zien, dat de volgende dag zou beginnen. Hierna gaan lunchen in een klein eethuisje: Buff Momo’s en een sterk gekruid soepje voor nog geen euro. De lange conversatie met de uitbaatster kreeg ik er gratis bij. “So you work in India? Why don’t you work in your own country? Is there no work there?”.

In de namiddag naar het Ghurka Memorial Museum gegaan. De Ghurka’s zijn een etnische groep in Nepal en kregen bekendheid voor hun strijdvaardigheid. In het Britse rijk speelden ze een belangrijke rol en werden ingezet in allerlei situaties zoals de Indische opstand, Birma, de Eerste Wereldoorlog en momenteel strijden er zelfs nog Ghurka’s in Afghanistan. Er wordt verteld dat de Argentijnen sneller de strijd opgaven tijdens de Falkland Oorlog toen ze hoorden dat er Ghurka’s werden gestuurd vanuit Engeland. Hoeveel hier van waar is weet ik echter niet. Vele heldhaftige verhalen worden toegeschreven aan de Ghurka’s en velen zijn echter wel correct. De volgende uitspraak zegt genoeg:

“If a man says he is not afraid of dying, he is either lying or he is a Gurkha.”

De Gurkha’s bestaan nog steeds en zijn een deel van het Britse leger, van het Indische leger, alsook de speciale politietroepen in Singapore en de beschermers van de Sultan van Brunei.

‘s Avonds naar een meditatiesessie gegaan, gegeven door een Tibetaanse monnik die in Luxemburg woont. Interessante introductie tot Buddhisme en de meditatietechniek. Hierna een pintje gaan drinken in een bar met live muziek en aan de praat geraakt met een sympathieke Spanjaard uit Bilbao. Toen ik mijn hoteluitbater confronteerde met de toch wel goed klimmende weg, moest hij lachen en zei hij dat we natuurlijk wel in Nepal waren.

FRIDAY – 5/2/2010

Om zeven uur ‘s morgens de bus naar Kathmandu genomen. Een kleine express bus, omdat die sneller zou zijn dan de grote bussen vol toeristen. Iets meer betaald, maar wel zeker dat ik op tijd op de luchthaven zou zijn. Alles ging vlot en rond 7pm was ik terug in Delhi.

Meer foto's hier!

Back in Delhi (for the weekend)

Vrijdag namiddag geland in Delhi na een weekje safari/wandelen/klimmen/eten in Nepal. 's Avonds zijn mijn ouders samen met Patrick en Clarisse aangekomen. Morgenvroeg vertrekken ze voor een rondtrip door Rajasthan voor twee weken, waarvan ik de eerste week mee doe. Reisverslagen van beide trips binnekort op de blog.

Hieronder een fototje van de bezoekers voor Humayuns Tumb, de bekende voorloper van de Taj Mahal in het hartje van Delhi.