dinsdag 27 april 2010

Tiger spotting at Ranthambore National Park

Eindelijk is het er van gekomen. Ik heb een National Park bezocht, nl. Ranthambore. Aangezien Delhi omringd is door prachtige natuurparken vol met wildlife, zou het zonde zijn moest ik India verlaten zonder op safari te gaan in een van deze reservaten. Niet voor niets waren deze immense gebieden vaak het private jachtdomein van de Moghuls, Maharaja's en andere Rajpiuts en later van de Britse vice-roy. Ten tijden van de Moghuls zag men deze parken trouwens als perfecte oefening voor het leger in tijden van militaire kalmte. De Moghul keizer gaf dan het order aan duizenden troepen ("batsmen") om al het wild in een domein van tientallen vierkante kilometers samen te drijven tot enkele luttele hectaren. Eens dit gebeurd was kwam hij zelf deze cirkel binnengereden, gezeten op een olifant en kon hij naar hartelust alle tijgers en herten neerschieten. Tot enkele jaren geleden bleef het ongeluk voor al die beesten maar duren vanwege de aanhoudende stroperij. In Ranthambore bereikte men het dieptepunt van 15 tijgers zeven jaar geleden. Sindsdien heeft de regering hiertegen positieve stappen (meer geld voor parkwachters, beveiliging en door het integreren van lokaal omwonenden) genomen en zijn er nu 44 tijgers op een oppervlakte van 400km². Nog steeds niets tegenover de honderden, jaren geleden, maar het gaat de goede richting uit. Men heeft zelfs al een eerste tijger kunnen overplaatsen naar een ander National Park.

Vrijdagavond vertrok ik dan samen met Kristen (US), Lorea (US/Spanje/Venezuela), Lukas (Deutschland), Freek (Nederland) en Ricardo (Portugal) naar het treinstation van Nizamuddin in Delhi om de trein richting zuid Rajasthan te nemen. We vertrokken met lichte vertraging, maar kwamen toch al rond 5u30 's morgens aan in het dorpje net naast het park. In de Lonely Planet vonden we een aangenaam hotel dat zelfs een zwembad had. Na het ontbijt, lekker gerust aan het zwembad tot we om 3.30pm klaar waren voor onze eerste safari. Het was verschrikkelijk heet, maar we zagen vanaf het begin veel beesten (veel meer dan op de safari's in Nepal trouwens): spotted deer, sambar, apen, krokodillen, pauwen, kingfishers, etc.

Na 2,5 uur rondbollen, sporen achterna gaan, waterputten bezoeken en proberen de angstroep van de grote herten te horen, was er echter geen sprake van een tijger. We hadden het al lichtjes opgegeven toen we op de terugweg naar het hotel enkele jeeps bij elkaar zagen staan. Onze chauffeur manouvreerde zich ertussen en na even zoeken zagen we in de verte de oranje/bruin gekleurde strepen van een vrouwtjes tijger liggen in een plas modderig water. Na 25min foto's nemen van dat kleine spotje kleur in de verte, kregen we wel zin in het zwembad en waren we klaar om naar huis te gaan, maar toen kwam de tijger in actie.

Ze zette zich recht uit het water en stapte rustig op weg naar de heuvels. Haar pad liep echter gelijk met de weg vanwaar we kwamen en dus konden we voor vijf minuten rustig op een 20/30tal meter van de tijger rijden, foto's nemen en ook volgend filmpje:

Hierna gelukzalig in het hotel aangekomen, zwemmeke gedaan en een biertje gedronken. Daarna nog iets gaan eten en rap gaan slapen, want onze volgende safari was al om 5u30 de volgende ochtend.


Aangezien we reeds een tijger gezien hadden, was onze 'safari-stress' voorbij en waren we blij met alles wat er nog bij zou komen. Voor deze safari hadden we een jeep met ons zessen en trokken we naar een ander gebied, waar die morgen al een tijger en een beer gesignaleerd waren.

We konden verschillende sporen lange tijd volgen, maar toch geen tijger of beer te zien. Nadat we een wachtpost met barricade tegenkwamen, sprongen er nog twee parkwachters in de jeep en zei onze gids: "This is closed area. Breeding area for tigers. Tourists not allowed. But these guards are my friends!". Hierdoor wij dus het mooie en groenste stuk van het park binnen, waar de dichte jungle begroeiing en het vele water een favoriete afkoelingsplaats van de tijgers is. Ook hier echter geen succes, buiten enkele krokodillen. Dan maar aan de tent van de parkwachters chai gaan drinken met een mooi zicht over de heuvelige velden.

In de namiddag weer geluierd aan het zwembad. 's Avonds wat gaan kaarten in een lokaal cafe en om middernacht de 'sleeper train' terug naar Delhi. Waar ik spijtig genoeg om 9u op kantoor moest zijn, maar vol fierheid over de tijger kon vertellen!

vrijdag 23 april 2010

Indian police

Afgelopen dinsdag waren we met een groep van 12 gaan eten in the Yum Yum Tree. Een Aziatisch restaurant dat op dinsdag de geweldige aanbieding van unlimited food + unlimited Tiger beer heeft voor de ronde prijs van 650Rs (10 euro). Het bier bleek deze week Kingfisher te zijn, maar dat kon de eetpret niet bederven. Eerst kregen we een constante stroom van sushi en andere gerechten van de conveyer belt, hierna het voorgerecht (Tempura prawns), hoofdgerecht (Malai Curry with grilled beef) en vervolgens nog een ruime keuze aan desserts.

Hierna met de voetballiefhebbers naar Hotel Vikram getrokken. Een wat beter hotel in onze wijk dat een restaurant heeft dat 24u open is. We installeerden ons in de comfortabele sofa's, bestelden wat biertjes en vroegen of ze niet konden overschakelen op voetbal.

Toen we na de wedstrijd met ons zessen in de riksha kropen om naar huis te gaan, werden we na twee minuten rijden tegengehouden door een politiecontrole. Maximum aantal passagiers is normaal gezien drie, dus we verwachtten ons al aan de typische 'baksheesh'. Voor een 100/200tal rupees is het probleem meestal rap opgelost. De politieman vroeg echter niet meteen om geld. Hier zijn ze meestal discreet in en kan even duren voor ze het duidelijk willen maken. In de plaats vroeg hij de papieren van de riksha chauffeur die hij uitvoerig begon te bestuderen. Het begon allemaal wat lang te duren (bij nog steeds 35+ graden celcius is met zes opgestapeld in een riksha zitten niet heel comfortabel) dus stapte ik uit en liet vol overtuiging mijn membership card van het Italian Cultural Institute zien, waar in grote letters Italian Embassy opstaat. In perfecte Indische stijl zei ik de man dat dit mijn diplomacy card was en "that we do not want to cause an incident". Om toch maar zeker te zijn vroeg hij me nog: "Italian Embassy? You italian? Sonia Gandhi! Yes yes, Italy. Sonia Gandhi!" met een grote glimlach op zijn gezicht.

Sonia Gandhi is namelijk de huidige presidente van het Indian National Congress en weduwe van voormalige eerste Minister Rajiv Gandhi. Hierdoor heeft ze een uitstekende reputatie in heel India en door haar Italiaanse roots is menig Indier onder de indruk van alles wat Italiaans is.

Hierop kreeg ik menige "Sorry Sir! Sorry Sir! No problem." en konden we rustig doorrijden.

Only in India...

zondag 18 april 2010

Shalom

Gisteren avond met Parisienne Lorène en Aussie Steven gaan eten in Shalom, een populaire Libanese lounge bar in Greater Kailash I, N block market.

Heerlijke eten in een mooi en kalm decor:

- Mezze platter met hummus, baba ghannouj, tabbouleh, cacik, mukhallil, fatayer meat, kibbeh mishwey, dijaj-bil-zatar met lekker pita brood.
- Shish Taouk: "Char-grilled chicken skewers marinated with lemon and traditional Lebanese spices.

Dit alles samen met een lekkere frisse Tiger pint en een dj die aangename deuntjes speelt. Perfecte zaterdagavond.

http://www.shalomexperience.com/

vrijdag 2 april 2010

India Update Maart

Tijd voor een update.

Eerst het weer. Temperatuur: 38 graden en zonnig. Voorspelling: 38 graden en zonnig.


Vorig week naar Pune, vlakbij Mumbai, gevlogen voor een contract ingevuld te krijgen. Inderdaad, niet heel boeiend. 's Middags lunch op het dakterras met zicht op de relatief rustige stad, ondanks zijn 4 miljoen inwoners. Ook een Puja (religieuze plechtigheid) bijgewoond ter ere van de opening van een nieuw kantoor, waar we een kleine zoetigheid kregen. 's Avonds terug naar Delhi waar ik had afgesproken met Jan Talboom, de baas van mijn broer Daan. Zoon Talboom had me al gebeld en gevraagd of ik niet naar hun hotel, the ITC Maurya, kwam. Dit zag ik zeer goed zitten aangezien de Maurya het hotel is waar Bukhara is gevestigd, volgens kenners het beste restaurant van Azie. Toen ik aankwam in de lobby, kwam zoon Jan Filip me al toegelopen en vroeg of ik geen zin had om iets te gaan eten. Uiteraard zei ik, waarop Jan Filip de pijnlijke woorden "Er is hier boven ne goede Chinees, want wij hebben al genoeg van al dat Indisch" sprak. Ik probeerde nog met een "Ah, er is hier nochtans gene slechten Indier", maar dat pakte niet. Jammer, maar de chinees was ook uitstekend en op het dak van het hotel!


Afgelopen vrijdag was er een Italian design exhibition in de Italiaanse ambassade, waar ik was uitgenodigd omdat ik nog steeds lid ben van het Italian Cultural Institute (vooral voor hun restaurant). Samen met de Peruviaanse Brenda, die terug was van haar trip naar Kerala, hier naartoe getrokken en ons te goed gedaan aan de gratis Kingfishers en de lekkere versgebakken pizza's. Er was ook een live blues band, dus de sfeer zat goed. Hierna onze vrienden nog opgezocht die in een nieuwe club waren (Lure), vlak naast de Delhi Golf Club. Zaterdag waren we uitgenodigd op het verjaardagsfeest van een Indier, die zichzelf de geweldige bijnaam "Big Daddy" gaf. Bij onze kennismaking werd duidelijk dat zijn nickname kwam van zijn eerder corpulente uiterlijk. Het feest was in de tuin van een farmhouse, met een tent die niet mis zou staan op de gemiddelde kermisfuif. Naar goede Indische gewoonte waren er een tiental barmannen en een overload aan hapjes en drank.


Deze week hadden we bezoek van Mark Dixon, onze Amerikaanse COO. Dinsdag had hij met iedereen one-on-one meetings, en dit was best gezellig. We spraken over mijn toekomstplannen, het leven in India en zijn ervaringen toen hij in Japan werkte. Hij begon zelfs na te denken over de mogelijkheden om voor het US kantoor te werken. Dinsdagavond hadden we nog een leuke teamdinner in een goed modern Indisch restaurant.


Woensdag kwam echter de shocker. 's Middags werden we samengeroepen voor een team meeting, waar we van onze voorzitter 'Ambassador Som' te horen kregen dat onze managing director Pranav 'would move on'. Verder verloop van de dag was redelijk vreemd, maar het team blijft gemotiveerd.


Alles nog in orde dus, maar we zullen zien hoe de komende weken verlopen. Zelf maak ik me op voor de ronde en doe ik aan promotie bij de interns uit niet-wielerlanden. Gelukkig heb ik een Nederlandse wielerfan ontdekt die zondag zeker van de partij gaat zijn!