Moolchand Hospital

Zoals verteld, vorige week ziek geworden. Aangezien ik na twee stevige pillen nog niet beter was, wou ik voor de zekerheid toch maar een Dokter zien. En aangezien ik nog steeds in India ben, leek de beste oplossing mij om gewoon het ziekenhuis te bellen voor een afspraak.

Nadat ik een uurtje later in het ziekenhuis aankwam voor mijn afspraak met de 'Internal Specialist', moest ik eerst een blad vol persoonsgegevens invullen, waaronder: Marital Status, Education, Religion, Job Function,... Ik vermoed dat dit in Belgie onder het recht op privacy zou vallen, maar hier geen enkel probleem.

Eens bij de Dokter:

- Doctor: Welcome sir, take a seat. What is your good name?

- Me: Pieter

- Doctor: Oh yes! The marketing department told me about you.

Maar ondaks de vreemde conversatie, bleek het om een gewone voedselvergiftiging te gaan, die wel spoedig zou overgaan en gelijk had hem, vrijdag kon ik weer gaan werken.

U.S. Citizen Services

Het is weeral even geleden, maar nog steeds is alles ok.

Vorige week maandag feestje bij den baas thuis gehad, onder zijn motto "Let's all get drunk and have a good time!". Twee van mijn collega's waren overdag verantwoordelijk geweest om drank in te slagen en hadden goed hun best gedaan. 's Avonds aangekomen was er weer een overvloed aan alles. Na de 'aperitiefhapjes' van zijn kok, heeft de gemiddelde mens al genoeg gegeten, maar toen kwam er naar goede Indische traditie nog een heel buffet aan. Het was een aangename avond, veel gelachen en goed voor de teambuilding. De volgende dag was uiteraard wat minder. Drie van mijn collega's zouden 'van thuis uit werken'. Ik had echter een meeting 's middags en moest dus wel op kantoor zijn. De meeting ging echter goed, so no worries...

Vrijdagavond was er een Sushi-Champagne party in Delhi. Na lang twijfelen toch gegaan, samen met Steven, Thomas, Jasper, Brenda en Juan. Zeer aangename avond met heel de avond sushi en andere lekkere hapjes die werden geserveerd, en open bar. De rest van het weekend was kalm, met research over de nakende reis naar Thailand, monopoly spelen met de huisgenoten en lezen in het schitterende boek 'The Age of Kali' van de Brit William Dalrymple, een collectie van reis-essays uit de '90s van India, Sri Lanka en Pakistan. Zondagavond uitgenodigd door Siri voor een 'kerstdrink' in hun traineeflat. Samen met enkele andere Europeanen genoten van chocolat chaud, cake en de compleet misplaatste christmas songs.

Deze week is de motivatie terug op het werk. Pranav ('den baas') is terug van weggeweest en dit zorgt altijd voor een positieve energie. Gisteren terug een meeting gehad in Gurgaon met de consultants die positief reageerden op ons proposal. Verder ook een nieuwe evaluatie gehad op het werk, die (onverwacht) vrij positief was. Gisterenavond echter wel ziek geworden en met koorts vroeg in bed gekropen. Vandaag thuis gebleven van het kantoor, maar wel fit genoeg om mijn US passport te gaan ophalen aan de Amerikaanse ambassade, die was ik vorige week namelijk gaan laten 'hernieuwen' (na 22 jaar). Aan de ambassade werd meteen de gevolgen van US citizenship duidelijk. Op de weg naar binnen, kon ik de rij Indiers die voor een visa komen voorbijsteken en meteen binnengaan langs de US citizen services lijn. Toen ik echter buitenkwam en op zoek ging naar een riksha, kreeg ik enkel belachelijk hoge prijzen van de riksha bayyas. Een van de security guards die waarschijnlijk in de gaten had dat ik al 7 verschillende rikscha had geprobeerd, kwam naar me toe met een vriendelijke glimlach en het advies: 'Sir, I advise you to take a riksha at the main road'.

Copenhagen Update

Aangezien ik er gisteren al over begonnen was, vandaag een kleine update over het effect van de Indische emissie reductie plannen. Op de blog van Joe Romm (http://climateprogress.org/) - de meest invloedrijke klimaatblog van het moment - staat een artikel over hoe de Indische plannen een wereldwijd protocol iets dichterbij kunnen brengen. Ook Prodipto Ghosh, spreker op een van onze roundtables (zie vroegere post), wordt gequote in het bericht:

Together with the Chinese announcement, India’s move “puts enormous pressure on the developed countries, in particular the U.S. to get their act together,” Prodipto Ghosh, a climate expert at The Energy and Resources Institute, said from New Delhi. Ghosh called for developed countries to come up with ambitious targets that “are clearly understood by science.”

Hoewel er waarschijnlijk enkel een akkoord uit de bus gaat vallen om volgend jaar een akkoord te maken, ben ik toch benieuwd hoe de conferentie verder gaat verlopen. Binnen 10 dagen weten we meer.

COP 15 - Copenhagen

Het is weeral Zondag. Het enige moment waarop ik precies de tijd vind om de blog te updaten. De dagen vliegen hier weer voorbij.

Vorige maandag had mijn flatgenote Alexandra een 'ice-cream bash' georganiseerd, ter ere van haar verjaardag. Rond 21u was ik net klaar met eten en was er nog niemand anders thuis in het bovenste appartement, toen daar ineens huisbaas Rakesh Chopra en zoon Honey Honda voor de deur stonden. "Can we come in? Can we sit down?" Uiteraard geen probleem. Aangezien ik wat pasta over had, kon ik hen dat zelfs aanbieden. Het moet gezegd worden, de huisbazen zijn zelf koningen van de gastvrijheid. Elke keer dat ik langs hun deur wandel of iets ga vragen, bieden ze me Chai (de Indische thee met melk en kruiden), Indische zoetigheid of 'some cold drink' aan, vandaar dat mijn geste toch wel op zijn plaats was. Gelukkig vond Rakesh - trouwens een ex-chef - mijn Westers gerecht lekker. Hierdoor wat extra krediet opgebouwd, dat later in de week van pas zou blijken te komen. Toen we vrijdagnacht vroeg thuis kwamen, na een afscheidfeest van Fransman David, bleek de deur van het balkon op slot. Spijtig genoeg hebben enkel de huisbazen hier een sleutel van en waren ze dus niet echt content dat ik hen moest wakker maken...

Op het werk is het vrij druk vanwege Kopenhagen (dat morgen trouwens start), wat voor een nieuwe positieve energie zorgt. Sommige bedrijven willen nog rap hum emissierechten verkopen omdat ze geloven dat de prijzen zullen zakken na COP15. Hierdoor zijn er verschillende grote deals aan de gang. Vorige dinsdag ben ik zelf naar Gurgaon getrokken voor meetings met twee van de grote consultants, die via ons de rechten van hun klanten willen verkopen. Zo kunnen we nu op zoek naar kopers voor 1.5 miljoen VERS, vrijwillige emissierechten, maar hier zijn eigenlijk amper kopers voor (jammer genoeg). In de aanloop naar de conferentie, heeft nu ook India als laatste van de grote uitstoters een soort 'reduction target' voorgesteld, wat uiteraard goed nieuws is voor ons bedrijf.

Morgen hebben we een feestje bij den baas thuis, daarna vertrekken twee van de collega's naar Kopenhagen en verwacht wordt dat het dan binnen twee weken wat rustiger gaat worden, aangezien alle Europeanen dan op Kerstverlof gaan. Voor mij is het dan ook verlof en trek ik naar Bangkok en naar de stranden van Zuid Thailand. Eindelijk wat rust, ver weg van de drukte van Delhi.

Birthday

Aangezien het weer lang geleden is dat ik nog iets geschreven heb, dringend tijd voor een stand van zaken.

Vorige week woensdag was ik iets gaan drinken met Aneesa, de Indisch/Amerikaanse die hier twee maanden als vrijwilliger les geeft aan kinderen uit de sloppenwijken. Toen we aankwamen in Ai Bar (de aangename bar/club op het dakterras) waren er salsa dansers aan het oefenen. In volle verwachting van een show bestelden we een Chimay en begonnen te wachten. Na een uur wachten, was er nog steeds niets te zien en gingen we dus op zoek naar enig dansspektakel. Toen we de deuren van een andere bar binnengingen, stapten we binnen in een heus latino salsa festival zoals ik het alleen nog maar in de films gezien heb. Met enige schaamte hebben we ons toch ook aan enkele danspassen gewaagd, maar ons kunnen verbleek toch bij de Braziliaanse danskunsten.

Zondag namiddag was ik met Carl, mijn Zweedse huisgenoot, naar een polo match gaan kijken. Een Indische kennis had me dat aangeraden, hoewel hij zei dat de sponsors afgehaakt hadden en dat de gratis recepties na de match nu toch wel over waren. Vol goede hoop gingen we toch de vip tent binnen, waar niemand opmerkingen over maakte en vonden we onszelf een goede plaats. De polo match was best amusant, niet te lang (4x7minuten) en er was gratis carlsberg te krijgen. Zeker voor herhaling vatbaar dus.

Woensdag was het mijn verjaardag en ook die hebben we goed gevierd. Spijtig genoeg nog steeds om 8u 's morgens team meeting, maar rond 12u hadden de collega's mij verrast met een gepersonaliseerde chocolade cake. In de late namiddag heb ik dan mijn mede intern collega's Lorea en Eduardo getrakteerd op een Indisch-Pakistaans restaurantje in de buurt, dat goede kritiek kreeg in mijn restaurant guide (jaja die heb ik me reeds aangeschaft). Zeer lekkere mutton kebab, chicken biryani (Indisch rijstgerecht) en een traditioneel pikant kipgerecht, en dat allemaal voor nog geen 10 euro. 's Avonds had ik iedereen uitgenodigd voor een drink op ons nieuwe dakterras, wat heel gezellig was en hierna met zijn allen naar de karaoke bar gegaan en de avond afgesloten in de lokale club Urban.

Donderdag had ik mezelf getrakteerd op een dagje verlof en had ik me voorgenomen om me lid te gaan maken van het Italian Cultural Institute. Voor 1000 rs kan je naar alle culturele evenementen gaan, de bib gebruiken en krijg je toegang tot het members-only restaurant. Nathalie, de Zwitserse vriendin van mijn huisgenoot Lorenzo, die op bezoek is, vergezelde me. Na de registratie, wouden we toch een espresso gaan drinken op het terras in de tuin van de Italiaanse ambassade, maar na de menu gezien te hebben, konden we niet weerstaan aan de authentieke Italiaanse gerechten, die zelfs zeer redelijk geprijsd waren. Bruschetta, gegrilde aubergine met sesamzaad, een lekker slaatje met rucola en kip en afgesloten met een lekkere koffie. Hemels. Mijn waardering voor lekker eten is enkel maar aan het groeien in Delhi. Niet onlogisch want iets voor ons evident als een pak salami of gedroogde ham, is hier onvindbaar of kost een fortuin.

Vandaag moest ik dus nog een dagje gaan werken en die was goed gevuld. 's Ochtends had ik een ontbijt meeting met het hoofd van de microfinance afdeling van een grote internationale bank, waar we gesprekken mee voeren over hernieuwbare energieprojecten voor gemeenschappen die geen electriciteit hebben. Opnieuw lekker eten want het was een groot buffet in een vijfsterrenhotel. Hierna terug naar den bureau, waar een andere collega jarig was en we dus weer cake hadden. Na de middag rap iets gaan eten op straat. De ontdekking van vorige week was een stalletje met een volledige maaltijd voor 10 rupies (15eurocent), bestaande uit twee rotis (plat brood), rijst, dahl, radijzen en een lekkere mix van linzen met chilis en citroen. Aangezien hier voor de rest enkel rikscha chauffeurs komen, zijn we er meestal een grappig zicht in ons kostuum, maar het eten is goed en de afwisseling tussen luxe en eten op straat is ook nodig om te kunnen relativeren. Na de lunch een telefoongesprek gehad met een bedrijf dat engineering solutions voor grote zonne energie projecten levert en waar we graag mee zouden samenwerken. En nu ben ik net terug van een meeting met de directeur van een bedrijf dat pillampen, lantaarns, radios en tvs maakt die kunnen worden opgeladen door een hendel op te winden. Op deze manier wordt dus bijvoorbeeld vermeden dat er kerosine gebruikt wordt voor de lampen en hierdoor kan men carbon credits krijgen.

Het werk gaat dus nog steeds goed (boeiend, maar druk) en het eten is lekker. Perfect dus.

Spago

Vrijdag avond naar een Braziliaans optreden in Saket Mall gegaan. Lorea, mijn Amerikaanse huisgenote/college, was uitgenodigd door een mede-alumnus van haar universiteit, die ook nog eens zijn verjaardag vierde die avond. Aangezien het geluid niet goed overkwam in de grote hal zijn we niet lang gebleven en in de plaats maar naar Geoffrey’s gegaan. Een soort van Irish pub, maar dan met altijd Cricket op tv. Hier kunnen genieten van ‘nen Blonde Leffe’, terwijl de anderen toch maar voor de Hoegaarden gingen. Hierna nog naar Ai bar gegaan. Een zeer aangename openlucht bar op het dak van de shopping mall met (volgens mijn bar guide) de beste cocktails van heel Delhi.

Zaterdag ochtend eerst op zoek gegaan naar een koffie bar met wireless internet, aangezien ons internet nog steeds niet geinstalleerd is en ik nog wat zaken moest afwerken – onze Vice President Financial Services komt deze week namelijk naar India. Overdag weer de wekelijkse klusjes in orde gebracht en een tourke gaan lopen, en ‘s avonds met Carl, mijn Zweedse huisgenoot, gaan eten in Spago, een Italiaans restaurant dat iemand ons had aangeraden. De prijzen waren iets hoger als verwacht, maar naar Europese norm nog steeds in orde (iets minder dan 10euro voor het hoofdgerecht). Na het eten kregen we het gezelschap van nog twee nieuwe huisgenoten - Lorenzo uit Italie en Alexandra van Zwitserland – en van Aneesa, een Amerikaanse die hier enkele weken les geeft aan kinderen uit de sloppenwijken. Samen met hen naar een house party gegaan van enkele Fransen. Leuk feestje op een ruim dakterras, wat er voor zorgde dat het vrij laat werd.

Zondag na lang uitgeslapen te hebben, gaan zwemmen met Alexandra. Zij gaat wekelijks naar een groot olympisch zwembad waar we nu de enigste twee klanten waren. In hetzelfde complex zijn ze ook een fitness aan het bouwen, waardoor er zo een 20tal werkmannen aanwezig waren rond het zwembad. Uiteraard hadden we hier weer veel bekijks. Hierna met landlord Rakesh en zijn twee zonen naar een furniture market gegaan om een tafel te kopen. De prijzen waren echter vrij hoog, dus we hebben nog niets gekocht. Wel heb ik ondertussen geleerd dat Sunny, een van de Landlord zijn zonen, zijn tweede naam Sweety is. Sunny Sweety Chopra dus. Only in India…

Nog iets dat me deze week was opgevallen. Veel van de Aiesec interns zijn een soort ‘internationale mix’. Bijvoorbeeld mijn huisgenoten die ik net heb opgenoemd. Lorea haar ouders komen uit Spanje en Venezuela, waardoor ze nu drie nationaliteiten heeft. Carl is geboren in Nicaragua. Lorenzo’s ouders komen uit Italie, hij is geboren in Duitsland, heeft de Zwitserse nationaliteit en studeerde de afgelopen vijf jaar in Londen. Alexandra’s vader tenslotte komt uit Mexico terwijl haar moeder een Zwitserse is. Ik denk dat deze achtergrond een soort mindset creert wat het wat makkelijker maakt om de stap naar werken in Delhi te zetten.

P-25 Dayanand Colony

Van het volgende bericht zou ik eigenlijk een boek moeten schrijven: de nieuwe landlords. Ofwel drie generaties van de familie Chopra, die allemaal op de benedenverdieping wonen. Centraal staan de broeders Rakesh en Praneev. Die laatste is trouwens playback zanger van beroep (?), waar hij duidelijk trots op is. De zonen van Rakesh, Sunny en Honey (?!), handelen alle kleine zaakjes af. En dan is er nog het familiehoofd, de grootvader, die eigenlijk de enige normale man in het gezin is. Rond de 80, maar klimt wel nog rustig naar het derde verdiep om te komen zeggen dat als er iets is, we het hem maar moeten komen vertellen.

De lijst van hilarische/rare/frustrerende anekdotes is eindeloos, dus ik begin bij het begin. Zoals eerder gezegd, zijn we deze week ons nieuw appartement ingetrokken. Van onze vorige wijk, Vinoba Puri, zijn we de 'Ring Road' overgestoken naar Dayanand Colony. Nauwelijks 3 minuten stappen. Na enkele weken onderhandelen met de landlord(s), had Jair (mijn nieuwe Colombiaanse roommate) een redelijke prijs bekomen. We betalen 5000Rs huur per persoon, omgerekend ongeveer 70 euro. De landlord ging zelf ook akkoord met het verhuren aan onze mix van nationaliteiten, zolang er maar geen Afghani of Nigerianen tussenzaten. (?)

Elke dag komen ze zo een 6 keer langs om te kijken wat we aan het doen zijn, iets te komen melden of om te kijken of de timmermannen die onze bedden aan het installeren zijn, nog goed bezig zijn. Toen ik mijn kleren aan het opbergen was, kwam het volgende gesprek:

Rakesh: "Mr. Pieter, you like chicken?"
Ik (Niet goed wetend waar dit op sloeg): "Yes"
Rakesh: " And what about mutton?"
Ik (Denken dat ik ging uitgenodigd worden om bij hun te komen eten): "Yes, mutton as well."
Rakesh: "So you eat non-veg?
Ik: "Yes, non-veg."
Rakesh: "Ok. In this house, no beef. Ok? No beef. Beef is no good."

Aangezien zelf vlees kopen niet gemakkelijk is in India, laat staan beef kopen, heb ik hen toch gelukkig kunnen stemmen.

Gisterenavond een kleine drink gehad op ons balkon voordat we verder trokken rond half12. Vanmorgen werd ik wakker door een discussie. Toen ik mijn kamer uitstapte zag ik dat de hele familieclan verzameld was, om te komen melden dat we weer veel te veel lawaai hadden gemaakt. Ze hadden zelfs een familielid dat engels spreekt meegebracht om te vertalen. "Too much noise last night. I assume there were drunk people. There was also a boy on the street with a beer. Neighbours were complaining. Next time police. In your country, this might be different, but here this is not possible. There was even a boy kissing a girl on the street." Vrolijk begin van de dag dus.

Deze week door Rakesh ook uitgenodigd om binnen twee weken mee te gaan naar Pushkar, waar ze naar een tempel gaan. Net voor ik dit bericht begon te typen, kwam Honey dan weer naar boven met zijn neef om me een traditioneel desertje te geven, iets zoals marsepein eigenlijk. Soms zijn ze dus zeer aangenaam, soms dan weer onuitstaanbaar. Vervolg zonder twijfel voor snel.

Taj Mahal - Agra

Zaterdag uitgenodigd bij de vriendin van mijn college Jay. Ik dacht dat het een soort ceremonie ging zijn voor de trouw van haar familielid de volgende dag, maar het bleek gewoon een kleine drink met vrienden te zijn. Een van hen, Veronique, een 29-jarige (Frans-) Canadese uit Ottowa die hier een week voor zaken was, had een chauffeur gehuurd om de Taj Mahal in Agra te gaan bezoeken. Om 1u ‘s nachts besloot ik om haar toch maar te vergezellen, mede onder impuls van Jay, die haar toch liever niet alleen zag gaan. Enigste nadeel was dat we om 5u moesten vertrekken. Vrij vroeg opstaan dus, langs mijn appartement gereden om me om te kleden en mijn camera te nemen en wij op weg met onze vriendelijke chauffeur Gurja.

Tegen 8u30 aangekomen na een redelijk vlotte rit, waar we onze gids Jack moesten gaan oppikken. Een te gladde, Indische man van rond de 40 met de haren naar achter, maar ook met twee plukken op zijn oren. Ondanks dat hij onze beide namen eerst had gevraagd, gebruikte hij voor de rest van de dag toch, “Mr. Pieter and … friend”. Meestal was het echter gewoon “Mr. Pieter, please come”, tot grote frustratie van Veronique.

De Taj Mahal zelf was vrij indrukwekkend, maar het was moeilijk om meer te zien dan het perfecte beeld, dat bijna iedereen over de wereld kent. Eens je dichterbij komt, worden de prachtige kaligrafie en ingelegde edelstenen duidelijk, maar bekomt de Taj meer een grote massa wit marmer. Jammer detail: nadat ik mijn eerste foto’s van het monument had genomen, vielen mijn batterijen uit. Frustrerend! Als je ergens in India graag wat foto’s wil nemen, zal het hier wel zijn.

Na dit bezoek, moesten we met onze gids nog langs de “World Famous Handicraft Skills of Agra” gaan. Een tapijtenwinkel en een winkel met marmeren tafels en prullaria met ingelegde stenen. Meestal krijgen de gidsen commissie om nietswetende toeristen winkels binnen te lokken, zelfs als ze niets kopen. Nadien lekker Indisch gaan eten en hiernaegonnen we aan onze terugtocht naar Delhi, waar we na een geode vier uur rijden weer waren. Moe, maar zeer voldaan.

Micromanagement

Aangezien ik nog op 'den bureau' zit, wachtend op twee van mijn mede collega interns, kan ik hier nog rap een kleine update schrijven. Vorige week namelijk naar de inhuldiging van de Belgian-Luxembourg Business Association gegaan. Locatie was de Luxemburgse Ambassade, een groot 'farmhouse', gelegen buiten Delhi, op de weg naar Gurgaon. Veel vriendelijke mensen, niet zo vol van zichzelf als soms wel eens het geval is, en geestig dat Indische mannen van rond de 50 over hun Vlaamse zakenpartners beginnen te praten: "I do business in Izegem, Torhout, Zedelgem and Aalter. Very nice country Belgium. Nice beers and food.". Spijtig genoeg was er veel sprake over Belgische bieren, maar na onderzoek bleek er enkel de alomtegenwoordige Kingfisher te zijn. Jammer.

Vrijdag had ik net voor het vertrek naar Pushkar nog een evaluatie met den baas, die vrij tot zeer goed ging. Ik kon dus met een positief gevoel voor het weekend vertrekken. Maandagmorgen, 30 minuten na thuiskomst van de trip, echter telefoon van diezelfde baas dat ik naar de India Microfinance Summit moest. Ik dus naar de conferentie zonder mijn vooraf geplande slaaprust, waar bleek dat Prinses Maxima de openingsspeech gaf. Na haar (niet zo interessante) babbel, heb ik nog geprobeerd om goeiedag te gaan zeggen, maar dit werd echter efficient verhinderd door de security agenten. Wel gepraat met Vikram Akula, vrij bekend figuur hier aangezien hij de eigenaar is van de grootste microfinance organizatie wereldwijd. Straffer nog dan Muhammed Yunus dus.

Onze baas hanteert momenteel ook een nieuwe management stijl, namelijk micromanagement en "no more room for errors". Elke dag team meeting om 8u 's morgens en meer werk, maar de efficientie en werksnelheid is wel enorm gestegen, wat toch wel deugd doet hier in India.

Maandag is het weer verlof omdat er een of andere God jarig is. Niet slecht dus, maar het is wel het laastste verlengd weekend van het jaar. We gaan wel met het hele team op restaurant die dag, aangezien onze global marketing director op bezoek komt.

Verder nog groot nieuws, dit weekend verhuis ik samen met nog andere interns naar een nieuw appartement dat we zelf gevonden hebben. Foto's en meer info vanaf volgende week. Groeten!

Pushkar Camel Fair 2009

Eindelijk was het zover! Mijn eerste trip buiten Delhi. Werd dan ook wel tijd na 2 maanden in de smog van de hoofstad te zitten. Om 7u30 met ons vieren (Lorea, Siri, Chris en ik) richting busstation in Old Delhi vertrokken. Gelukkig vonden we het redelijk vlot en konden we zelfs een ticket voor de terugrit vastleggen, zodat we zonder stress naar Pushkar konden vertrekken. Om 9u30 vertrok de bus, stipt op tijd, maar 2uur later zaten we nog steeds in Delhi. Hierna ging het echter vlotter, maar werd het spijtig genoeg ook snel kouder. De dunne, plastiek ruiten van de bus sloten niet volledig en aangezien ik niet echt heel veel kledij bij had was dat best fris. We hadden elks een enkel bedje in de bus, waardoor ik al bij al toch vrij goed kon slapen.

Rond 9u 's morgens aangekomen in Pushkar (http://en.wikipedia.org/wiki/Pushkar), een van de religieuze centra van Rajasthan met zijn honderden tempels. Eerst wat rondgekuierd in de (toch vrij hete) straten van het stadje en wat rondgehoord voor prijzen van camel trips, aangezien dat ons plan was. Na compleet verkeerd gelopen te zijn, kregen we de hulp van Balu (zie foto uiterst rechts). Uiteraard bood hij ook tochten aan, maar aangezien hij niet opdringerig was, gingen we in op zijn voorstel om ons naar het hotel te brengen dat we zochten. Hij vertelde dat hij elk jaar meedoet aan de kamelenrace tijdens het festival. Dit jaar was hij vol goede moed, aangezien hij vorig jaar tweede was. Ik ben vrij benieuwd of hij volgend weekend succesvol zal zijn.

Aangekomen in het hotel genoten we eerst van een drankje op hun terras, dat een mooi zicht over het Pushkar Lake had. (Spijtig genoeg zat er geen water in. Omdat er een grote vissterfte was geweest, moesten ze het leegpompen.) Hierna hebben we onze tocht dan vastgelegd. Om 3u30 vertrokken we. Elks voorzien van een kameel, 4 liter water en een begeleider trokken we eerst een kleine asfalt weg op. Rijdend tussen de herders die hun kamelengroep naar groenere plaatsen brachten. Zoals eerder al gezegd, was er dit jaar amper moessonregen in de Noordelijke staten, wat duidelijk voelbaar was op het festival. Na een uurtje hobbelen, sloegen we rechtsaf een zandpadje op dat lichtjes dalend naar de vallei ging. Aangezien de zon bijna onder was, kregen we hier een mooie zonsondergang. Na een korte stop, gingen we verder naar onze overnachtingsplaats. Onze 4 begeleiders begonnen direct aan het avondeten, nadat ze ons op onze matrassen en dekens geinstalleerd hadden. Hierna arriveerden ook nog een japans/indische jonge gast en twee duitse vrouwen die hun tocht deden met de baas van de organizatie. Vanaf 8u konden we ook genieten van een schitterende sterrenhemel. Nog iets gedronken met ons vieren en dan op tijd in slaap gevallen (voor opnieuw een vrij slapeloze, ijskoude nacht).

's Morgens vroeg opgestaan om de zonsopgang te zien. Na ons ontbijt van toast, bananen en chai (indische thee) klaar voor de terugrit naar Pushkar. Vanaf een afstand konden we al horen dat de camel fair nu echt begonnen was. In het ochtendlicht zagen we de hele Westflank van de stad bezaaid met kamelen. Een onwaarschijnlijk spektakel. Via de hoofdweg de stad doorkruist op onze kamelen, waar we uiteraard een attractie waren. Normaal worden we al bekeken vanwege de witte huidskleur, maar als je op een kameel zit is het nog net iets erger. Na de tocht wat uitgerust op het terras van het hotel. Hier Andrzej leren kennen. Toen we hem vroegen of hij een foto van ons kon nemen, stelde hij voor om zijn eigen camera te nemen. Beetje vreemde reactie, daarom dat ik vroeg wat zijn beroep is. Bleek dat hij oorlogsjournalist is in Afghanistan en om de zoveel dagen/weken naar India komt voor de veiligheid.

's Avonds nog lekker gaan eten in een Italiaans restaurant. En aangezien we wat extra tijd hadden, nog naar een ander Italiaans restaurant voor dessert gegaan. Om 7u30 vertrok de bus (zogezegd) rechtstreeks naar Delhi. Twee uur later werden we echter wakkergemaakt in Ajmer met de boodschap dat we moesten verwisselen van bus. Desondanks perfect geslapen tot 6u 's morgens en om 7u terug op ons appartement aangekomen. Dertig minuten later kreeg ik echter telefoon van den baas om te zeggen dat ik naar een conferentie moest, maar dat is voor later...

Happy Diwali!

Deze week was de aanloop naar Diwali, 'The Festival of Lights'. Diwali wordt gezien als een van de belangrijkste feestdagen van het jaar en wordt gevierd in het Hindoeisme, Boeddhisme, Janaisme en Sikhisme. Voor ons Westerlingen, is het meer een mix van Kerstmis en Nieuwjaar. Het feest wordt gevierd in familiekring en met enorm veel vuurwerk, waar ze hier al twee weken voor aan het oefenen zijn. Ook cadeau's kopen is een verplicht nummer voor de Indiers. Afgelopen donderdag was een speciale dag voor hen en is het de gewoonte om iets kostbaar te kopen, afhankelijk van ieders budget. Sommigen kopen een huis, anderen een klein stukje goud of zilver. Maar iedereen zag je deze week dus rondlopen met pakjes in fluoriscerend inpakpapier.

Eerder deze week nog naar het Stella Artois World Draught Mastership gegaan. Waar ik een saaie zakelijke bedoening had verwacht, bleek het een groot feest in de tuinen van het Hyatt Regency met uiteraard veel Stella, Hoegaarden en Leffe en een uitgebreid buffet van Westers eten (Vooral de asparagus risotto + lamb was verrukkelijk!). Ik vrees echter dat de Indische kandidaten gaan verbleken op het uiteindelijke wk in New York, gezien hun beperkt tapvermogen. Na een paar pintjes ook een praatje gaan slagen met Mr. Deboutte, de Belgische Ambassadeur in New Delhi. Vreemde man, maar best gezellig.

Gisteren was het dan zover. Diwali. Ik was uitgenodigd op het feest van Gary, een ex-collega van mijn vader en vaste speler op onze expat-football games. Beladen met mijn traditionele Diwali gifts (gedroogd fruit, noten en een olifantenbeeldje met theelichtjes), werd ik rond 4u opgepikt door Gary's chauffeur. Een sociale man, die de volle rit aan het praten was over Belgisch bier, de verschillen tussen Belgie en Indie en zovoort. Op de vraag waarom ons bier dan toch zo speciaal is, legde ik hem uit dat het een eeuwenoude traditie is dat het bier in kloosters wordt gebrouwen door monikken. Dit verwonderde hem, want monikken komen toch uit Tibet, dus zijn volgende vraag was of we die monikken dan naar Belgie haalden... Eens dat ik het had uitgelegd, kwamen we aan bij Gary's huis in een residentiele wijk, tussen Delhi en Gurgaon. Het was een rustig feest in de tuin, in een echte familiale sfeer. De zestal aanwezige koppels hadden hun kinderen namelijk mee. De meesten waren Engelsen die al enkele jaren in Delhi woonden (goede tips gekregen dus) of vrienden van Gary die op bezoek waren. Tegen 8u al het vuurwerk aangestoken, dat in enorme getalen voorzien was.

Twee uur later van een Duits/Brits koppel een rit terug naar huis gekregen. Bleek dat de man de General Manager is van het Aman hotel, waar ik me de week ervoor te goed had gedaan aan hun open bar. Hierna nog even langs een Diwali feestje gegaan in een intern house, maar op tijd mijn bed ingekropen. Vandaag weer de wekelijkse klusjes doen en mijn trip van volgend weekend naar de Pushkar Camel Fair vastleggen.

Dharma Bums & Lodhi Road

Vrijdagavond, zoals verteld, naar het concert van Dharma Bums gegaan (http://www.facebook.com/pages/Dharma-Bums/48320073062). Bleek eigenlijk een Amerikaanse band te zijn die tibetaans geinspireerde reaggee spelen. Inderdaad een vrij vreemde combinatie, maar het bleek goede muziek te zijn. En in een leuke bar met twee open verdiepingen, een dakterras vol zeteltjes (wat nu te doen is want de temperatuur is gevoelig gezakt) en redelijk geprijsde drankjes. Wat wil een mens nog meer hebben.

Hier aan de praat geraakt met twee kenissen van aiesec interns, die actief zijn in de kunsthandel en volgens mij ook enkele andere duistere zaakjes (wouden een tijd geleden ook carbon credits verkopen, maar zonder er verder info over te willen geven). Twee verschrikkelijk omhoog gevallen types en onuitstaanbaar, maar aangezien ze veel geld hebben, geraken ze overal binnen waardoor ik weleens moeite doe om met hen te zeveren. Samen met de jongste van de twee, twee vrouwelijke aiesecers en mijn Griekse huisgenoot Angelos naar de opening van een nieuw restaurant in het Aman Hotel gegaan(http://www.amanresorts.com/amannewdelhi/home.aspx). Nog maar eens een vijfsterren hotel, maar wel het meest luxueuze en exclusieve dat ik al gezien heb. Open bar heel de avond met champagne en stella van 't vat en verder ook nog lekkere tapa's. Geestig ook het feit dat de gezellige Angelos een vrij alternatief, links type is met een hekel aan kostuums en dikdoennerij, die hier zich eens goed kon laten gaan met alle gratis hapjes en drankjes, hoewel hij zich wel wat 'under-dressed' voelde.

Verder nog aan de praat geraakt met een Duitse studente - die eerst een jaar werkte in Delhi, maar nu een master bijdoet - over het feit dat je altijd dezelfde mensen tegenkomt op deze exclusieve feestjes. Het rijke jetset circuit is eigenlijk verrassend klein voor een stad met meer inwoners dan Belgie.

Zaterdag was vrij kalm. Wat enorm deugd deed na een drukke week. 's Avonds enkel iets gaan drinken in The Lodhi Garden Restaurant. Een mooi, rustig gelegen bar in de Lodhi tuinen, die steevast de mooiste van Delhi worden genoemd.

Gisteren terug op zoek gegaan naar de bar van vrijdag, aangezien men er elke zondag een quiz organizeert. Spijtig genoeg vond onze rikscha chauffeur het niet, een probleem dat wel vaker voorkomt, en moesten we dus een alternatief vinden. Gelukkig wist Angelos van een concert in een bar ergens aan Connaught Place, het centrale punt van Delhi. Aangenaam blues/jazz concertje, maar niet te laat gemaakt aangezien het vandaag weer werken was.

Deze morgen nog maar eens naar een bank gegaan om een rekening proberen te openen, maar weer zonder succes. De lijst met documenten die ze nodig hebben is verschrikkelijk lang. Verder vandaag een uitnodiging gekregen van Inbev India, waarschijnlijk via de ambassade, voor de Stella artois World Draught Masters. Dat is de selectieproef voor de Indische kandidaat voor het wk biertappen en wordt overmorgen gehouden in het Hyatt Hotel. Best mogelijk dat ik daar ook eens een kijkje ga nemen. Uiteraard voor de zakencontacten...

Work, party, work, party,...

Vrijdagavond. Net terug vant werk, na een zoals altijd drukke, lawaaierige rikscha rit van een klein uur. Tijd om de blog terug aan te vullen en ook om zelf even te bezinnen over alles wat gebeurd. Alles volgt elkaar zo snel op. Feestjes met mensen die je pas kent, conferenties en meetings van het werk, pintje gaan drinken met de collega's etc en tussendoor proberen om alle (in België) normale zaken te regelen. Bankrekening openen, naar de winkel gaan, kleren wassen,...

Dinsdagavond was er een verjaardagsfeestje van de zoon van onze landlord op ons dakterras. Aangezien hij 18 jaar oud werd, hadden we niet meteen een geweldig feest verwacht, maar niets was minder waar. Toen we onze straat inreden, hoorden we de boxen al knallen. Er was een dj geregeld, dansvloer, inkleding (best wel nodig, aangezien het er normaal vrij vervallen uitziet, ondanks het grote oppervlak en dus potentieel). De hele familie was afgekomen en uiteraard de vrienden van de zoon. Toen we met enkele huisgenoten een kijkje gingen nemen, werden we direct de dansvloer opgesleurd om mee 'indian-style' te dansen op de bollywood hits. Hierna nam de landlord himself ons bij de hand en nam ons mee naar een hoekje van het terras waar hij zijn drankvoorraad had opgeslagen. Ik vermoed dat hij blij was om wat gezelschap te krijgen, want hij en zijn broer waren de enige die dronken van hun 8 flessen whiskey.

Volgende dag, nieuw sociaal evenement. Na een zeer raar verjaardagsfeest met voornamelijk franstalige designsters, naar een ander feestje getrokken, waar Munjal en ik aan de praat geraakten met Vineet. Blijkbaar één van de beter bekende vj's van MTV. Vermoedelijk gaat mijn 'beste nieuwe connectie van de week award' naar hem. Vanavond ga ik met en nog wat volk waarschijnlijk naar een rock concert.

De volgende dag was wel wat minder opt werk, maar gek genoeg toch vanalle boeiende dingen geregeld, gedaan of opgezocht deze week. Mezelf lid gemaakt van de Belgian Business Association, die reeds gevraagd hebben of we geen 'roundtable' mee willen organizeren over hernieuwbare energie investeringen in India. Onderzoek gedaan naar het opzetten van groene scholen en naar acties om gloeilampen te ruilen met spaarlampen. Vooral de laatste was heel interessant. Idee is dat wij investeerders zoeken om de spaarlampen te betalen, de electriciteitsbedrijven gaan van deur naar deur om 2 lampen te verwisselen en wij regelen dat we carbon credits krijgen, waarme we de investeerder terug betalen. Hierdoor kunnen duizenden megawatts energie uitgespaard worden. Een enorm potentieel dus.

Deze morgen een meeting gehad met een grote holding actief in energie, papier, chemie, voedsel, enzovoort (Vooral hun marktleiderschap in cornichons is indrukwekkend). Maar in het algemeen zeer veel geleerd over de verschillende manieren om emissies te verminderen en dus ook voor beide bedrijven geld te verdienen. Gek genoeg verdienen ze nog geen enkel carbon credit. Boeiend was ook dat ze een dochterbedrijf hebben in Brussel en nog één in Aalst.

Bon, het is al weer wat later, dus we gaan een hapje gaan eten in ons vast restaurantje 'Tibetan Kitchen'. Belachelijk goedkoop, vriendelijke bediening en een super verfrissend fruitbier. Tot binnekort.

MTV Cribs

Zaterdag nog eens gaan voetballen met de expat community. Goed matchke, maar wel stevig. Aangezien het een verlengd weekend was, waren velen een trip aant maken en moesten we 4 tegen 4 spelen. Goed afzien dus voor 90min, ondanks de airconditioning. Lift gekregen van Dean, de Senior Editor South-East Asia voor de Telegraph, die een artikel schrijft over de opkomende Kopenhagen conferentie en dus veel interesse toont voor mijn job. Ook over eten en restaurantjes beginnen te spreken aangezien ik hem was tegengekomen in het Italiaans restaurant de dag er voor. Zijn vrouw blijkt een culinair journalist te zijn en hij had dus vele goede adresjes.

's Avonds het verjaardagsfeestje van Annan. Munjal had hem vorige maand leren kennen op een kunstevenement en ook deze keer liep het vol vreemde artiesten. Wel aan de praat geraakt met Sush, een Indische dj-agente en Chris, een Engelse/Ijslandse game designer die ook wat normaler waren. De laatste had ik donderdag al op het feestje gezien. Na vier jaar Delhi, moet hij nu binnen de twee weken naar Canada of Engeland verhuizen. Waar hij toch wel wat tegenop zag.

Zondag wou ik eens goed uitrusten, totdat Munjal in mijn naam naar Sammy belde om ons uit te nodigen bij hem thuis. Hij ging akkoord, dus wij 's avonds met nog drie huisgenotes opnieuw naar zijn huis en opnieuw niet goed wetend wat te verwachten. We bleken de enigsten te zijn en hebben rustig een wijntje gedronken in de trophy hall en over India en werk gesproken. Hierna heeft hij zijn vrij indrukwekkende wagencollectie laten zien (Lamborgini Murciellago en dergelijke. De Ferrari f40 was spijtig genoeg in de garage. MTV cribs in real life.) en heeft hij nog een heel diner laten bereiden. Ook de gym was niet slecht en zijn we vanaf nu altijd welkom. Tegen 2u heeft zijn chauffeur ons dan met de Range Roover naar huis gebracht. Net iets comfortabeler dan de gebruikelijke rikscha.

Vanochtend net voor naar het werk te vertrekken een telefoon gekregen van mijn collega Yusuf dat we samen naar een steenkool conferentie moesten. Bleek in het Hyatt Regency Hotel te zijn en vrij belangrijke sprekers. Ministers of State van Coal en ook die van Energy. De spreeksessies waren vrij saai, maar wel de mensen aangesproken die we als 'target' hadden genomen. Meest ridicule antwoord tijdens de lezingen op de vraag waarom alles zo traag gaat in de Indische bureaucratie: "India is an old civilization that has survived for 5000 years. We believe it will continue to live for another 5000 years, so we still have some time." Vrij geestig vond ik dat, maar niemand moest lachen.
Ook het buffet 's middags was heerlijk. De goede Noord-Indische keuken: Dal, butter-chicken, mutton, naan, ...

Morgen een eerste one-on-one bespreking met den baas, dus nu nog even wat voorbereiden. Tot binnekort!

Sammy's party & Dry Day

Dinsdag afscheidsfeestje en verjaardag van huisgenote Dominika, wiens visum spijtig genoeg niet verlengd werd en dan maar enkele weken gaat rondtrekken met haar vriend. Locatie was ons dakterras, waar ze voor een 'kok' en eten had gezorgd. Maar na klachten van de politie, waren we verplicht om te verhuizen naar het dakterras van een hostel in de buurt. (Foto: Our rooftop view)


Deze week ook een uitnodiging ontvangen van de Belgische ambassade om naar 'Beer on the beach' te gaan. Een evenement van de Belgian Business Association in Delhi met een proeverij van trappist bieren en hapjes. Donderdag rond 18u samen met een paar collega's vertrokken met de taxi naar het evenement in de ambassadebuurt, maar na een uur file passeerden we onze wijk en toch maar besloten om uit te stappen. Dan maar op straat momo's gekocht, een soort dim-sum met kip of groenten vulling en spotgoedkoop. Hierna pintjes gaan kopen in de 'liquor-store' waar het verschrikkelijk druk was. Reden: vrijdag was het de geboortedag van Gandhi en dan is het verboden om alcohol te drinken (Dry Day) en was de liquor-store dus gesloten. Alle Indiërs dus uit de weg duwen om aan den toog te geraken. Vol adrenaline naar een ander internhuis gegaan om een drankje te nuttigen en hierna met Janusz, Siri, Karolina en Patrizia naar een privéfeestje gegaan. Niet goed wetend wat te verwachten, kwamen we aan in een enorme villa in het midden van Lutyens Delhi. Prachtige tuin met palmbomen, waterval, groot zwembad en drie enorme securitymannen in paracomando-stijl. Vrij indrukwekkend. Feest zelf was in een soort 'trophy-hall' waar mijn schoonbroer Tom jaloers op zou zijn. Opgezette leeuw, krokodil en de muren vol koppen van grote beesten. Verder nog een wapenkast met een 30tal verschillende jachtgeweren. Klapke gedaan met de eigenaar, Sammy, die blijkbaar een wapenhandelaar is en groot jachtfanaat (gaat elk jaar in Tanzania jagen). Vrij opgeblazen feest dus, maar wel gratis en uiteraard nog samen met mijn Griekse huisgenoot Angelos, die later was gekomen, nog een zwemmeke gedaan.

Vrijdagochtend groentjes gaan kopen bij mijn vaste groentenman Sudir. Toen ik hem vroeg om een foto te nemen, was hij enorm geflatteerd en ging hij eerst zijn haar nog even kammen. Zeer vriendelijke man, die verrassend goed Engels spreekt.

Hierna naar Saket Mall gegaan. Een westerse mall met alle betere winkels en (meest belangrijk) airconditioning. Het is nog steeds rond de 35° graden. Hier ook afgesproken met Ana Maria en haar mama die terug waren van hun trip door Rajasthan. Met hun 's avonds gaan eten in Flavors, een authentieke Italiaan vrij dicht bij huis. Genoten van een stukje kabeljauw, maar zonder een glaasje italiaanse wijn, vanwege Dry Day. Hierna naar Fbar gegaan, waar we tegenwoordig altijd binnen geraken, aangezien onze kennis Kamar hoofd-dj is geworden. Zij zien ons graag komen vanwege Westerse meisjes, wij komen graag vanwege de gratis inkom. Perfecte wisselwerking.

Vandaag, zaterdag, wat dingen in orde brengen. GSM opladen, bank bellen, hemden naar de laundry service brengen. Allemaal kleine zaken, maar die in Delhi best wat tijd vragen. Deze namiddag nog eens gaan voetballen op de American Embassy School en vanavond een verjaardagsfeestje.

Groeten uit Delhi!

Durga Puja

Vrijdagavond de 'roundtable' over investeren in groene energie in India gehad. Georganiseerd door het werk samen met de World Energy Council. Daar, samen met wat collega's, aan de praat geraakt met Dr. Prodipto Ghosh, onze hoofdspreker en zowat de klimaat-expert van de Indische regering. Na het eten nodigde hij ons uit om de volgende dag naar de Durga Puja in zijn wijk te komen. De Durga Puja is een jaarlijks Hindu festival toegewijd aan de Godin Durga. Het vindt zijn oorsprong eigenlijk in West-Bengalen, de streek rond Calcutta in het oosten van India, maar wordt ook gevierd in alle grote steden van het land. In Delhi alleen al zijn er 400 verschillende Puja's.

Aangezien mijn collega Tanushree ons reeds had uitgenodigd om samen met haar familie naar haar Puja te gaan, besloten we om met iedereen (de interns Lorea, Munjal, Eduardo en ik, Tanushree en haar broer en ouders en een andere collega Jay) eerst naar de Puja van Dr. Ghosh te gaan. Een eerder kleine Puja, maar leuk om de hindu tradities aan het werk te zien. Hierna dan naar de andere Puja gegaan. Een veel grotere, in Egyptische stijl gedecoreerde 'tempel' opgezet naast de echte tempel en hierrond allerlei stalletjes met Indisch eten. Zeer aangename en typisch indische activiteit. Geen enkele toerist weet hier namelijk van.

Update

Deze week gebeurt er vrij veel, dus bij deze een korte update.

- Board meeting package op tijd afgekregen.
- Gisteren (woensdag) was de vergadering zelf. Alles is goed verlopen, iedereen was heel enthousiast en de Amerikanen (en ik zelf) waren zeer onder de indruk van onze board members. Alle vier de externe leden zijn vrij bekend in India als zakenman of ex politicus. Eén van hen, Mr Kirloskar leidt een van de grootste bedrijven van India en heeft een vermogen van $1.5 miljard, maar was een zeer bescheiden en vriendelijk man. In een land als India, waar connecties alles zijn in de zakenwereld, staan wij er dus vrij goed voor.
- Vandaag heeft de Amerikaanse oprichter van ons bedrijf een soort speech gegeven aan alle Indische werknemers. Goede kritiek gekregen op ons jonge team.
- Morgen roundtable en dus ook een vrij rustige dag. Iedereen is echt aan het uitbollen na woensdag, wat wel mocht. Gemiddeld zo een 10-12 uur gewerkt de voorbije dagen. Gisteren dan ook goed gaan vieren op een verjaardagsfeestje van de Kazachse huisgenote Zhanna.
- Het is nog steeds warm. Deze week rond de 37°, maar vandaag was het al minder vochtig, dus best te doen.
- Vier huisgenoten vertrekken deze week, dus ook hier veel veranderingen.
- Volgende week dinsdag mijn eerste klanten afspraak in Delhi.

Voila, dit weekend hopelijk wat meer verhalen en anekdotes van Delhi life.

Evolution Markets India Pvt. Ltd.

Dag allemaal,

Aangezien velen zich misschien afvragen wat ik hier nu juist doe, bij deze een korte omschrijving van mijn werk bij Evolution Markets.

We zijn voornamelijk actief in drie zaken: carbon trading, carbon management en investment banking. Vertaald betekent dat dat we de verkopers en kopers zoeken voor emissierechten van voornamelijk CO2, dat we bedrijven helpen in het opzetten van 'groene' projecten onder het CDM mechanisme van het Kyoto Protocol en dat we zelf actief op zoek gaan naar investeringen in energie of 'clean technology' projecten.

Ons bureau bestaat nog maar sinds mei dit jaar, maar verwacht wordt dat het bureau in India verantwoordelijk gaat zijn voor 50% van de omzet van Evolution Markets wereldwijd. Deze week was symbolisch, aangezien we onze eerste deal hebben gesloten. Deze week verder ook nieuwe, redelijk grote, klanten gekregen, die in de toekomst mogelijks miljoenen emissierechten gaan opleveren.

Volgende week komt onze Amerikaanse oprichter en CEO naar New Delhi voor onze bestuursraad en voor afspraken met de voorzitters van de grootste Indische energiebedrijven. Sinds zondag ben ik verantwoordelijk gesteld om alle documenten/business plannen/presentaties voor deze bestuursraad te maken of te verzamelen, dus deze week was vrij druk. Maar niet alleen voor mij, iedereen is gevraagd om ook zaterdag en (vandaag) zondag te werken. Aangezien we ons meer willen concentreren op investment banking, verwacht men ook dat we werken zoals bij een investment bank wanneer nodig, namelijk 12uur elke dag van de week.

Nu dus nog 6 dagen volop werken en dan hebben we vrijdag een afsluitende rondetafel in samenwerking met de World Energy Council met onze bestuursleden (waaronder voormalig minister van energie) en hoge pieten. Gevolgd door een diner in The Metropolitan, nog een vijf sterren hotel in Delhi. Iedereen kijkt dus al vrij hard uit naar vrijdag...

Eerste bezoek

Het is zover. Mijn eerste bezoeker is gearriveerd. Ana Maria is zaterdag vroeg aangekomen in Delhi, om vanaf maandag drie weken rond te trekken in Rajasthan. Om 7u30 stond ze al in Vinoba Puri, waar ik woon, wat vrij vroeg was aangezien ik slechts twee uur eerder in bed was gekropen. Na onze ontvangst in Le Méridien waren we namelijk nog naar het Hard Rock café geweest, naar een toffe club op een soort terras vol planten en fonteinen en naar een feestje in één van de trainee houses.

Zaterdag ochtend dus eerst een korte rondleiding van onze wijk gegeven en een koffietje gaan drinken om Ana Maria even te laten bekomen van de drukte van Delhi. In de namiddag naar het 'Red Fort' gegaan, ook gekend als Lal Qila. Dit immense fort werd gebouwd in de 17e Eeuw en is één van de must-do attracties in Delhi volgens de verschillende reisgidsen. 's Avonds een drink georganiseerd op ons appartement en hierna naar onze vast honk 'Urban' gegaan. Stampvol op zaterdagavond en uiteraard de gebruikelijke bollywood hits


Op zondag eerst naar Humayun's Tomb gegaan. Opgericht door de vrouw van Mughal keizer Humayun na zijn dood in 1562. Dit bouwwerk staat bekend als de eerste tuintombe in India en als inspiratiebron voor de Taj Mahal in Agra. Goede nieuws is dat ik zelfs aan Indische prijs ben binnengeraakt. Er is altijd een tarief voor toeristen (hier Rs 250) en Indiërs (Rs 10), wat dus toch wel een vrij groot verschil is. De truc was om te zeggen dat ik hier 'voluntary work to save the indian environment' do. Ergens niet helemaal gelogen trouwens.


Hierna naar de grote Moskee van Delhi gegaan. Jama Masjid, gelegen in Old Delhi, waar het altijd verschrikkelijk druk is (zelfs naar Delhi normen). Spijtig genoeg niet binnen geraakt met mijn camera en ik had ook geen zin om mijn uitgespaarde inkomgeld van daarvoor uit te geven aan het binnennemen van mijn camera. Dan maar opnieuw naar Parana Qila gegaan aangezien hier het prachtige zicht over Delhi is en de mooie zonsondergang. Na geposeerd te hebben met een tiental Indiërs voor een dertigtal foto's, ook nog een beetje van de sunset kunnen zien...

Le Méridien

Werken voor Evolution Markets heeft zo zijn voordelen. Onze baas Pranav had een uitnodiging gekregen om naar de business cocktail hour in hotel Le Méridien te gaan. Spijtig genoeg voor hem, moest hij zich verontschuldigen, maar gelukkig genoeg voor ons, had hij een paar van zijn werknemers gestuurd. Samen met Munjal ging ik dus op stap naar één van de betere hotels van New Delhi. Aangezien het net gerenoveerd is, nodigen ze graag potentiële klanten uit. Zeker na te vertellen dat onze Amerikaanse CEO in twee weken naar Delhi komt, kregen we de full service. Gratis stella van 't vat, lekkere Pinot Grigio tijdens het eten en daarna nog een Lagavulin. Hierna een rondleiding gekregen in het hotel en alle suites gezien. Niet slecht. Wel niet veel nieuwe business contacten leren kennen...

Monsoon

Na het lange uitblijven van de echte moesson regen in Juli en Augustus - men sprak over een vermindering van 60 tot 90% in vergelijking met meer vochtige jaren - heeft het deze week nog eens zwaar geregend. Woensdag was de tweede vochtigste dag van het jaar en Indiërs hebben vreemde gewoonten dan. Voor scholen is het normaal om een verlofdag in te lassen wanneer het regent, spijtig genoeg hebben vele andere (werkende) mensen deze gewoonte gehouden.

Op kantoor zijn 3 mensen thuis gebleven, waaronder de twee secretaresses, tot groot ongenoegen van onze voorzitter, Mr. Som. Ook iemand anders stuurde een droge email met iets als "Because of the heavy rain it is impossible to come to the office and it would even be dangerous". Ook onze kuisvrouw was niet aanwezig woensdag. Toen we haar hier de volgende dag op wezen, kregen we een grote glimlach en een vinger naar de hemel: "Rain, sir"...

"Is this the queue for the Non-Afghan Residents?"

Om 7u deze ochtend opgestaan om opnieuw naar de FRRO te gaan. Iets voor 8 aangekomen om me als nummer 18 in te schrijven. Opnieuw aanschuiven dus. Eén rij met afghaanse vluchtelingen in traditionele kledij, de andere met chinezen, westerse zakenmannen, een groepje spaanse meisjes, etc. Maar toch slaagde één man er in om me te vragen: "Is this the queue for the Non-Afghan residents?"

Na 2,5 uur wachten was het mijn beurt, de man aan de balie bestudeerde mijn visa zeer aandachtig om te lezen "Each visit shall not exceed more than 6 months." Hierna gaf hij het aan zijn collega, die me naar een ander bureau stuurde. Waar men mij vertelde dat ik me helemaal niet hoef te registreren. FRRO is pas verplicht bij een verblijf van meer dan 180 dagen, maar aangezien ik binnen de 6 maanden een reisje moet plannen, kom ik dus niet in aanmelding. Bij de dame kon er zelfs een lach af: "Who told you to do this?". Goed nieuws dus, maar wel twee voormiddagen verknoeid.

Delhi weekends

Hallo thuisfront,

Aangezien het weer weekend was, heb ik geprobeerd wat routine in mijn - tot nu toe - vrij hectische leven te steken. Vrijdag zijn we redelijk vroeg gestopt bij Evolution, aangezien we allemaal vrij moe waren van het café bezoek op donderdag en omdat Eduardo en Munjal dit weekend naar het bergstation Shimla trokken. Eerst langs een andere aiesec-flat gegaan, aangezien Lorea was gearriveerd. Onze nieuwste co-worker/aiesec intern uit de VS, maar met Venezolaanse roots. Hierna voor de eerste keer eens gaan lopen in onze wijk. Op 500m ligt een park, dat net groot genoeg is om wat rondjes te lopen. Hoewel ik hier wel eerder een attractie was. Sportende mensen zien ze hier sowieso niet vaak en zeker niet blank. Maar ik probeer me te integreren in het dagelijkse Indische leven door elke dag een praatje te slaan met onze huisbaas, die een kledingzaak heeft op het gelijkvloers, en met de groentenverkoper om de hoek, die steevast 'America' roept als hij me ziet passeren, ook al heb ik al drie keer gezegd dat ik uit België kom. 's Avonds met een grote groep interns naar een bekende club, Capitol, gegaan, gelegen in een vijfsterrenhotel, wat best amusant was.

De volgende ochtend naar Citibank getrokken om een zichtrekening (proberen) te openen, wat uiteraard niet gelukt is. Ook hier heeft men nood aan vele documenten en, meest belangrijk, een cheque van Rs. 10,000. Op de middag afgesproken met Sonakshi, een meisje van AIESEC die alles in orde had gebracht voor mijn aankomst. Ik vermoed dat ze zich schuldig voelde dat ze Lorea en mij niet opgepikt had van de luchthaven, want ze heeft betaald voor koffie, lunch en hierna nog Chicken Tikka (een soort durum kebap met kip).
Na de middag was ik uitgenodigd door Gary, een UOP contact van mijn vader, om mee te spelen in hun wekelijkse expats-voetbalmatch in de US Embassy School Gym. Hier ben ik aan de praat geraakt met Neil, de 'senior editor South-Asia' voor de Britse krant The Telegraph, die een artikel schrijft over de opkomende Kopenhagen Conferentie. Binnekort nodigt hij me uit voor lunch, aangezien hij gelooft dat ik alles over dit onderwerp weet. Ik heb hem maar in die waan gelaten.

Vandaag (zondag) vroeg opgestaan om een enorme lijst 'broker language' te studeren, waarvan we morgen een test hebben. Slechts tot aan de letter B geraakt, toen mijn huisgenoten Petra, Dominika en Janusz vroegen of ik mee een toeristische activiteit wou gaan doen. Eerst op zoek gegaan naar Purana Qila, letterlijk: Oud Fort, uit de 16e Eeuw. Maar aangezien de Riksha chauffeur ons aan de foute kant van de weg had afgezet, hebben we eerst een mini-tempel bezocht waar men volop aan het renoveren was. Niet wetend dat we een ander monument hadden bezocht, zijn we hierna naar de zoo gegaan. Dit bleek een typische Indische zondagnamiddag activiteit, want het liep er vol volk, ondanks de vochtige 34,6°C. Maar we hebben wel enkele leuke beesten gezien: olifanten, giraffen, neushoorns, ara's, apen,...

Hierna hebben we de echte ingang van Purana Qila gevonden. Binnenin vonden we een prachtige tuin met enkele mooi gerestaureerde gebouwen. Vanop een oud complex hadden we een goed zicht over Delhi en hier hebben we ook de zonsondergang afgewacht. Wat de mooiste ervaring tot nu toe was. Morgenvroeg terug naar de FRRO, wat hopelijk niet de slechtste ervaring tot nu toe gaat zijn.


PS: Meer nieuwe foto's zijn te vinden op facebook.

"The British invented bureaucracy, the Indians perfected it."

Gisteren om 7u45 naar het FRRO vertrokken. Foreigner Regional Registration Office, verplichte stop binnen de 14 dagen voor iedereen die langer als 180 dagen in India verblijft. Ook gekend als de hel. Rond 8u15 aangekomen en mij ingeschreven op de wachtlijst. Nummer 25, wat best nog meeviel vond ik. Tien minuten later stond er een Indische man voor mij die vroeg naar "Mr. Pieter ... from Belgium?!". Nadat hij zijn baas aan mij had doorgegeven aan de telefoon, begreep ik dat hij hier was om mijn plaats in de wachtrij in te nemen. Het is nog steeds een raadsel hoe hij wist dat ik die dag ging komen en wie hem gestuurd heeft. Nadat ik hem had afgewimpeld, kon ik vanaf 9u in de eerste wachtrij gaan staan. Eén rij voor afghanen en één rij voor al de rest, maar beide wel even lang. Vanaf 9u45 kon ik binnen gaan aanschuiven, om om 11u aan het eerste bureau weggestuurd te worden omdat mijn naam niet op het huurcontract stond. Na eens rondgebeld te hebben, kon ik nog eens gaan uitleggen dat dit normaal is en mocht ik naar bureau 2, waar ik om 12u te horen kreeg dat ik moest terugkomen met drie kopies van mijn aanvraag en vooral dat ons huurcontract vervallen was. Voormiddag verknoeid dus. En eind deze week kan ik opnieuw proberen.

Gelukkig was er 's avonds ontspanning. Heel ons bedrijf was uitgenodigd bij onze voorzitter, Mr. Himachal Som, voormalig ambassadeur in Italië en 'well connected'. Ook zijn goede vriend, de Indische ambassadeur in Ethiopië was op bezoek en zijn zoon, private equity fund manager in NY, waren aanwezig. Hoewel de laatse eerder een hatelijke vent was. Leeftijd 25, manager van drie bedrijven en zijn roepies waren duidelijk naar zijn hoofd gestegen. Maar het eten en drinken waren geweldig. Mr. Som houdt van koken en hij had voor een feestmaal gezorgd. Lam, vis, krab, ... Het beste Indische eten tot nu toe. Mijn collega's hebben me wel al gewaarschuwd dat ik wel een scheef getrokken beeld aan het krijgen ben van onze job. Mijn eerste officiële dag was vandaag pas, maar ik had er wel al twee feestjes opzitten...

Lotus Temple

Weekend. Tijd om wat aan toerisme te doen dus. In onze wijk zijn we de enigste buitenlanders, dus het voelt eigenlijk raar aan om ineens tussen alle echte toeristen te wandelen.

Zaterdag zijn we naar Connaught Place getrokken. Het financiële- en zakencentrum van Delhi en het pronkstuk van 'Lutyen's Delhi'. Dit is het hart van het koloniale Delhi, ontworpen door de architect Edwin Lutyens in het begin van de vorige eeuw. Hierna naar India Gate gegaan, een herdenkingsmonument ter ere van de Indische gesneuvelden, onder meer in 'Flanders Fields'. Vanaf hier heb je ook een mooi zicht op het Indische parlement - nog een pareltje van Lutyen's Delhi - dat erg op Capitol Hill lijkt (foto in bovenbalk).

's Avonds hadden we een verjaardagsfeestje voor Maggie in een redelijk 'hip&trendy' restaurant. Maar zoals altijd veel goede bedoelingen bij het personeel, maar uiteindelijk loopt er altijd wel iets mis. Hierna naar een AIESEC feest gegaan, op een dakterras in Defence Colony. Reeds 22u, maar nog steeds snikheet. Dit liep echter al op zijn eind en dus zijn we maar vertrokken naar onze vaste plaats Urban. Resultaat: Leuke, maar vrij kostelijke avond.

Deze week had ik voorgesteld om onze ijskast eens uit te kuisen. Hier zijn we dan ook aan begonnen deze voormiddag en dit is uitgelopen in een grote kuis van het hele appartement. Hierna met iedereen eten gemaakt. Een echte zondag middag familie diner, die we plannen te herhalen. Deze namiddag naar de prachtige Lotus Temple getrokken, officiëel gekend als 'The Bahi'a House of Worship', een tempel open voor alle religies. De hele dag lang worden hier afwisselend ceremonies van de verschillende geloven gehouden.

Spijtig genoeg was de tempel al gesloten. Dan maar wat rondgewandeld in de omliggende parken, samen met Eduardo en Dominika. Op weg naar de Hindu-tempel Iskcon werd ik aangeklampd door 4 Indische jongemannen die graag met me op de foto wouden staan. Nadat de fotograaf van plaats was verwisseld zodat ook hij op een foto kon staan, konden we de tempel binnengaan. Metaalcontrole door en schoenen uit om binnen te mogen, waar er een heus spektakel was van devote hindoes, live muziek en een ceremonie.

Vanavond rustig avond, want morgenvroeg moet ik naar de FRRO, de immigratiedienst. Beter bekend als het typevoorbeeld van de Indische bureaucratie en nachtmerrie van elke intern. Mijn collega/huisgenoot Eduardo is zelfs 3x moeten terugkeren. Dat belooft!

First day at work

Namaste!

Gisteren voor de eerste keer een volledige dag naar 'den buro' gegaan. Het Indische deel van Evolution Markets bestaat nog maar sinds April dit jaar en dit start-up-gevoel valt duidelijk te merken. Iedereen kan zijn mening geven. Zelfs aan mij werd gevraagd of ik de lay-out van de nieuwe posters ok vind. Er werken nu een 15tal mensen, waarvan de meesten buitenlandse ervaring hebben. Pranav, de baas, heeft MBA's van Columbia en LSB en heeft bedrijven opgericht in Australia en Noorwegen. Chayya werkte in Media en Marketing in New York. Jay werkte als Investment Banker in Australie. Etc etc. Dit geeft de werkervaring een zeer globaal gevoel.
Vanaf 10u ongeveer begint iedereen aan te komen. Samen met mijn Colombiaanse collega Eduardo voer ik momenteel een investerings-analyse over de Indische kopermarkt uit. Redelijk interessant en vrij gelijkaardig met groepswerken aan de KUL, maar met net iets meer tijdsdruk en relevantie. 's Middags allerlei indische gerechten besteld en dus voor de eerste keer geproefd van de echte lokale keuken: thali, chutneys, roti, idli, ... In de namiddag met Eduardo en Munjal een koffietje gaan drinken om de hoek waar de airconditioning zalig koud staat. Hoewel het hier momenteel redelijk mee valt van themperatuur, blijft het toch deugd doen. Om 17u moest iedereen samen komen in de vergaderzaal voor een meditatiesessie. Leek me eerst vrij ridicuul, maar het bleek echt een bron van motivatie. Hierna nog een soort sessie over 'positive thinking', maar dit ging er wat over. Dan maar onze analyse verder afgewerkt.

Aangezien het een vrij drukke week was voor iedereen - sommigen spraken over 15uur slaap - nodigde Pranav iedereen uit naar hem thuis. Dus Eduardo, Munjal en ik de riksha in. Wat volgens mij de hipste riksha van de stad was. Stereo op maximum (Bollywood house?), stroboscoop vanachter en discolichten aan de voorkant. Met een dolle vaart slalommend tussen al het verkeer. Ik was niet echt malcontent toen we aankwamen aan de gated community van Noida.

Eens aan Pranav's huis was iedereen al geinstalleerd in de ruime living. Het werd een gezellige avond met genoeg te drinken en lekker eten door zijn kok/butler. Blijkt dat frieten ook een typisch Indisch gerecht is trouwens. Ze smaakten zelfs zoals bij ons. Tegen 2u heeft zijn chauffeur ons terug naar huis gebracht, maar hebben we eerst nog een uur in de file gestaan. Dat is eens iets anders als tijdens de spits.

Op visite bij de ambassade

Gisteren (woensdag) onze buurt, Vinoba Puri in Lajpat Nagar, een eerste keer verkend en ineens pasfoto's laten nemen, sleutels gekopieerd en naar de lokale supermarkt geweest. Aan een tekort aan linzen en kikkererwten zal ik trouwens niet omkomen. 's Avonds zijn we met een hele groep interns naar Urban geweest, een toffe club niet ver van onze flat. Twee verdiepingen met daarboven een ruim dakterras, airconditioning en op woensdagavond Ladies Night, gratis bier en mojito's voor alle dames én, hoewel niet toegestaan, voor hun 'begeleidende' mannen (enkel koppels of meisjes mogen binnen). De mix van Westerse dance en Bollywood hits schrok me eerst af, maar was eigenlijk zeer amusant. Dit bleek ideaal om nog meer mensen van over heel de wereld te leren kennen. Peru, Mexico, Romania, Nieuw-Zeeland,... Iedereen lijkt wel naar Delhi te komen. Het geeft het verblijf hier een soort internationaal Erasmus gevoel.

Deze ochtend ben ik samen met Eduardo en Munjal voor de eerste keer naar ons kantoor gegaan. Ongeveer een half uur rijden met de riksha naar het District Centre van Jasola. Dit kost Rs40, of €0,65, voor ons samen. Hoe vuil de straten van Delhi ook mogen zijn, op ons kantoor valt niets aan te merken. Gelegen op de vierde verdieping van een nieuw glanzend glazen gebouw met een ruim terras vol planten. Binnen is het niet heel ruim, maar alles is mooi modern afgewerkt. Elke ochtend brengt de kantoorbediende je blijkbaar eerst een glas fris water en eens je gezeten bent een koffie met amandelkoekjes. Kwestie van alle Indiërs aan het werk te houden, vermoed ik. Er is namelijk ook iemand in dienst die de hele tijd de gang en het terras keert en je documenten brengt als je ze niet meteen oppikt aan de printer.

Nadat ik bij Evolution Markets alle papieren had ingevuld en ondertekend, ben ik op weg gegaan naar de Belgische ambassade, waar ik was uitgenodigd om kennis te maken. Hier had ik een korte babbel met de dame van de consulaire afdeling, die me ook wat meer uitleg heeft gegeven over mijn visa. Deze is namelijk geldig voor 13 maanden, maar slecht in schijven van maximum 6 maanden. Een week te lang in het land blijven, kan je blijkbaar grote problemen bezorgen. Hierdoor zal ik dus twee maal India moeten verlaten, bijvoorbeeld voor een korte trip naar Nepal of Sri Lanka. Niet slecht!

A new beginning

Om 5u 's morgens opgestaan om de vlucht Brussel-Amsterdam te halen van 8u15. Dit bleek vrij ruim te zijn, aangezien het welgeteld 30 seconden duurde om de bagage in te checken. Vanuit Amsterdam dan de vlucht richting New Delhi die ongeveer 7 uur zou duren en over enkele van mijn 'favoriete' landen vloog: Duitsland, Polen, de Ukraïne, Turkmenistan, Afghanistan en Pakistan. Vooral de immense Kaspische Zee en de leegte van de twee eerste -stan staten blijven me bij. Ook de grote lichtvlek die je ziet als je Delhi nadert is vrij indrukwekkend. Eens aangekomen in India ging alles redelijk vlot. De voorspelde hitte was al wat gaan liggen en de eveneens voorspelde toeloop van taxichauffeurs en anderen op onwetende toeristen bleek al helemaal onbestaande. Aan de balie van de officiële taxidienst een ticket gekocht richting trainee house en na enkele telefoontjes en 5x vragen aan lokale bewoners, vond ik samen met mijn taxichauffeur de juiste straat. Hier werd ik reeds verwelkomd door mijn Columbiaanse collega Eduardo die me voorstelde aan onze andere huisgenoten: de Amerikaan Munjal (ook een collega), de Slowaakse Petra, de Chinese Wendy en de Poolse Domenika die allen gezellig samen nog iets aan het drinken waren. Enkel de Kazachse Jana moet ik nog leren kennen. In het andere appartement op onze verdieping zitten ook AIESEC interns, waarvan één meisje, Josephina uit Samoa (!), beloofd heeft om mij vandaag al wat rond te leiden, aangezien zij niet meer werkt vanwege een nakend vertrek. Binnenkort verslag over mijn eerste ervaringen in de miljoenenstad.

Voorbereidingen

Eind augustus vertrek ik naar Delhi. Vanaf dan zal ik hier geregeld berichten plaatsen. Maar nu eerst nog even genieten van de vakantie en alles in orde brengen voor het vertrek.