Op woensdag, 24 Februari, kreeg ik ineens te horen dat ik mogelijks naar Bangladesh zou moeten gaan voor een conferentie. Hoewel het idee me uiteraard meteen aanstond, ging mijn broer Daan samen met Christophe arriveren op vrijdag. Hierdoor zou ik dus hun volledige eerste weekend in Delhi moeten missen en zag ik het toch niet goed zitten om Delhi uit te vliegen.
Op vrijdag kreeg ik echter een goed compromis (“an offer I couldn’t refuse”). Ik zou van zaterdag tot dinsdag naar Dhaka reizen en de rest van de week compensatie dagen krijgen, zodat ik Daan en Christophe achterna zou kunnen reizen. Ideaal scenario dus.
Zaterdagochtend ging ik samen met mijn Indische collega’s Dhruv en Tanushree naar de luchthaven en vertelde Dhruv ons wat meer over de conferentie. Zijn contact, Mr. Hussain, is de voormalige Secretary of Climate van Bangladesh en heeft net een nieuw bedrijfje opgericht onder de naam Climate Action Bangladesh. Verder is hij ook de enigste persoon in Bangladesh die ooit een successvol project onder het UN ‘Clean Development Mechanism’ (CDM) heeft voltooid in het land en heeft hij dus een ruime ervaring, alsook de nodige contacten in de regering en de prive sector.
Why the hell Bangladesh? Wereldwijd is er een consensus onder klimaatexperts en politici dat het arme Bangladesh een van de landen zal zijn die het zwaarst getroffen zal worden door klimaatsverandering. Bangladesh heeft de 7e grootste bevolking ter wereld en een van de hoogste populaties per oppervlakte, verder ligt het grootste deel van het land lager dan 12m boven zeeniveau, waardoor 50% van het land zal overstromen als het zeeniveau met 1m zou stijgen. Het land geraakt nu trouwens al vaak overstroomd, aangezien het volledig in de Bhramaputra-Ganges delta ligt. Hierdoor krijgt het land enorme bedragen van donorlanden om zich aan te passen aan climate change. Dit geld gaat naar de Centrale bank die het leent aan banken, als ze een climate department hebben. Deze banken kunnen het geld op hun beurt dan weer uitlenen of investeren in hernieuwbare energie/energie efficientie projecten. Elke bank heeft dit nu opgericht aangezien ze wel goedkope fondsen willen ontvangen, maar heeft geen idee hoe carbon credits te verdienen of hoe hernieuwbare energie projecten op te zetten. Dit is waar wij in het verhaal komen. Samen met Climate Action Bangladesh gaan we allerlei projecten op poten zetten of bedrijven assisteren. Evolution Markets is als het ware de ‘knowledge partner’.
Om de kennis van de bankiers te vergroten, had Mr. Hussain dus een workshop opgezet die twee dagen zou duren. Wij zouden hier 7 presentaties geven, waarvan ik er twee zelf voor mijn rekening mocht/moest nemen. "Are you guys sure about this?" was mijn logische reactie.
Zaterdagnamiddag hadden we een kleine meeting met Mr. Hussain en zijn partners, gevolgd door buffet in ons ‘boutique hotel’. Seafood and beef! De volgende dag was de workshop en gaf ik (licht nerveus) mijn presentatie, getiteld ‘What are CERs and Carbon Credits?’, die vrij vlot ging. ‘s Avonds gingen we op bezoek bij de nonkel en tante van mijn college Tanushree, die in Dhaka wonen. De volgende dag weer workshop en nu ging mijn presentatie over ‘Key Criteria in Securing Financing for CDM Projects’. De workshop was niet al te groot, maar de meeste banken van Bangladesh, alsook de Gouverneur van de Nationale Bank waren aanwezig. Hierna nog een afsluitende meeting met onze gastheer gehad, die ons hierna uitnodigde om Bengali Food te gaan eten. Dit was uiteraard weer lekker. De volgende ochtend was ik terug in Delhi en kon ik mijn volgende trip alweer voorbereiden.
Bangladesh was dus een korte, intensieve, maar zeer leerrijke ervaring. Van het land zelf of van Dhaka heb ik niet veel kunnen zien, maar het was gelijkend met India, maar dan met wat invloed uit South East Asia. Kraamstalletjes a la Bangkok. Waarschijnlijk moet ik binnenkort terug naar ginder en kunnen we hopelijk een van de tijger reservaten bezoeken.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten