Ouders in Delhi - February, 2010

Zoals al eerder verteld, kwamen mijn ouders + Tante en Nonkel aan op vrijdag nacht, nadat ik rond 6pm was geland op de luchthaven na mijn trip naar Nepal. Nadat ik rap wat had opgeruimd, kleren gewassen, naar de laundry guy was geweest en iets had gegeten, wandelde ik rond 1u naar hun guesthouse dat vrij dicht bij Lajpat Nagar ligt. Het was een gezellig weerzien en we dronken samen nog een glaasje rode wijn. Lekker!

Zaterdagochtend vertrokken we eerst naar de grote Hara Krishna temple die ook vlakbij mijn flat ligt. Niet al te indrukwekkend, maar hij ligt net naast Lotus Temple, dus konden we het ons wel permitteren om even een kijkje te gaan nemen. Hierna naar de aanliggende Tempel en vervolgens nog meer naar het Zuiden van Delhi, naar de Qutb Minar, een groot tempelcomplex met Hindu en Jain tempels, dat trouwens ook UNESCO werelderfgoed is. In het complex, staat de Qutb Minar zelf, een gigantische stenen toren (72.5m – The World’s tallest brick minaret) waarvan de bouw reeds gestart werd in 1193 door de eerste Moslim heerser van India: Qutb-ud-din Aibak. Aan de carriere van deze man, hangt trouwens nog een leuk verhaaltje: De kleine Qutb werd geboren in Centraal Azia, van Turkmenische afkomst. Als kind werd hij gevangen genomen en verkocht als slaaf aan Chief Qazi of Nishapur, een stad in het Noord-Oosten van het huidige Iran. The Qazi behandelde hem echter als een van zijn eigen zonen en gaf hem een uitstekende opleiding, waaronder Perzisch, Arabisch en meesterschap in boogschieten en paardrijden. Toen zijn meester stierf, verkochten zijn ‘broers’ hem echter opnieuw, aangezien ze jaloers waren op zijn talent en de voorkeur van hun vader voor hem. Qutb werd gekocht door General Muhammad Ghori, een warlord uit het huidige Afghanistan. Qutb klom echter op in de rangen van Ghori en werd uiteindelijk heerser van Noord India, waar hij een redelijk ‘moderne’ staat stichtte, waar er belastingen werden geheffen, the ‘rule of law’ heersde en waar een representatieve vertegenwoordiging van het volk was.

Hierna Zuid Indisch gaan eten in de cafeteria naast Purana Qila, en Humayan’s Thumb bezocht, de voorloper van de Taj Mahal. ‘s Avonds lekker Aziatisch gaan eten in de Yum Yum Tree, een restaurant waar ze een mix van sushi/Japans (Conveyer Belt), Thai en Modern Chinees serveren.

Op Zondag had ik een fietstocht door Old Delhi gereserveerd. Remco, een Nederlander die ik hier al enkele maanden ken, werkt als gids voor een bedrijfje dat begeleide tochten organiseert. Samen met hem en nog een Hollands koppeltje, om 7u ‘s ochtends vertrokken voor een drie uur durende tocht door de smalle, chaotische straatjes van de oude (voornamelijk Moslim) stad, inclusief manden vol schapen hersenen, een gepeperd bezoek aan de spice market, een zicht op de Jama Masjid (Grote Moskee) en Lal Qila (Red Fort), Chai stop in een wijk ontworpen door Lutyens (de Engelse architect van New Delhi) en ontbijt bij Karim’s, een bekend restaurant met klassiek Indisch eten. Hierna nog een kleine wandeling gemaakt in de Lodi Gardens en gaan lunchen in het mooie Lodi Garden Restaurant. Na wat rust in de namiddag, ‘s avonds (weeral) gaan eten, deze keer in Moti Mahal Delux, een restaurant dat de typische Mughal keuken van de 15/16e eeuw nog steeds maakt. Butter Chicken en Naan a volonte!

Nepal

Op woensdag kregen mijn collega’s en ik een mailtje binnen van onze baas Pranav dat we de volgende week verlof zouden hebben, met als reden dat er de laatste weken/maanden hard was gewerkt en dat iedereen wel wat rust kon gebruiken. Hoewel ik net terug was van Kashmir, kan ik altijd wel wat rust gebruiken en besloot ik samen met Lorea om naar Nepal te gaan. Een schitterende beslissing, zo bleek achteraf.

SATURDAY – 30/1/2010

Zaterdag ochtend vertrokken we vanuit Delhi naar Kathmandu. Een vlucht van een dik uur. Bij aankomst in de kleine international terminal van de Nepalese hoofdstad, meteen een visa van $25 moeten aankopen. Vlot geteld, aangezien het maar 15 dagen geldig is. Samen met een cynische Australier (“I’ve been a lot in South East Asia. Vietnam, Thailand, Laos,… It’s all the same shit, isn’t?”), die de Everest Base Camp Trek ging doen, de taxi naar Thamel genomen, de backpackers buurt van Kathmandu.

In de namiddag naar Patan gegaan. Een klein buitenstadje, bekend voor zijn Durban. Een groot plein met een mix van verschillende tempels. Hier de wandeling van de Lonely Planet gevolgd die ons langs een religious meer, verscheidene tempels en zelfs langs een Nepali wedding bracht. ‘s Avonds een steak gaan eten op een dakterras met live rockband.

SUNDAY – 31/1/2010

Om 7u ‘s morgens de bus genomen naar het Royal Chitwan National Park. Een groot reservaat dat bekend is voor de zeldzame witte neushoorns die er wonen, maar dat spijtig genoeg ook in het Terai gebied ligt, dat dan weer bekend is voor de Maoistische rebellen die er wonen en ook strijd voeren. Hierdoor komen er de laatste jaren steeds minder en minder toeristen (10 jaar geleden bezocht meer dan 60% van alle toeristen in Nepal dit park), hoewel er nu toch beterschap op komst is.

Rond 1u aangekomen en met de jeep naar Sauraha gebracht. Een klein dorpje dat langs de oever van de Rapti rivier ligt, recht tegenover het park. Na een uitgebreide lunch (Non-Veg Nepali Thali) fietsen gehuurd en naar het Elephant Breeding Centre gereden. De tocht, die langs de rivier liep en enkele mooie, kleine dorpjes passeerde, was zeer aangenaam, maar het Elephant centre viel echter dik tegen. Alle 20 olifanten waren vastgeketend aan palen. Ook de twee zeldzame twin babies die er waren. Hierdoor toonden ze allemaal abnormale trekken zoals continu dezelfde stappen zetten of met hun kop schudden. Dan maar rap terug naar Sauraha om honing te gaan proeven in een winkeltje van de lokale gemeenschap, naar een traditionele dansvoorstelling te gaan (enkel de laatste 5min) en te gaan eten in KC. Volgens de Lonely Planet het beste restaurant van het dorp en het bleek ook waar te zijn. Catfish met lemon butter sauce en grilled catfish. Beide vers uit de rivier. Heerlijk!

MONDAY – 1/2/2010

‘s Ochtends vroeg met de kano de rivier afgevaren voor een uurtje. De mist was nog niet weggetrokken, maar af en toe zagen we toch wat vogels, zoals de Kingfisher, die ik hiervoor enkel kende vanop het etiket van India’s nationale bier met dezelfde naam. Hierna met onze twee gidsen het park ingewandeld. Toen onze gids ons enkele veiligheidsredenen wou zeggen, hoorden we plots het gebrul van twee rhino’s. Ze waren dichtbij, maar toch niet dicht genoeg om te zien en onze hoofdgids wist te vertellen dat het twee mannetjes waren die hun territorium aan het afbakenen waren. Onze zintuigen stonden op scherp en we waren vol goede hoop om de witte rhino te spotten. De volgende twee uur liepen we door jungle en door open rietvelden, maar geen rhino te zien. Na een korte stop aan een uitkijktoren, liepen we terug naar de rivier en hadden we eigenlijk de hoop al opgegeven, toen we vlakbij een rhino hoorden. We liepen het rietveld in, waar de hoofdgids het voortouw nam, maar hij wou er niet verder inlopen, aangezien het te gevaarlijk zou zijn. Twee maal vlakbij de witte rhino dus, maar nog steeds niet gezien.

In de namiddag met een groep van acht op jeepsafari gegaan. Indian Gharials (de derde krokodilvariant naast alligators en krokodillen, en volgens mij Ghaviaal in het Nederlands), apen, meer kingfishers, herten, etc. Ook gestopt bij het Crocodile Breeding Centre. Later nog tot op enkele meters van een Mugger krokodil gekomen, die niet vies is van wat mensenvlees.

Na onze dag in het woud, genoten van de zonsondergang over de rivier en nog maar eens een taaie steak gegeten. Tot onze spijt was het happy hour niet 1 Ghorka Beer kopen, 1 gratis, maar 1 Ghorka Beer kopen, popcorn gratis.

TUESDAY – 2/2/2010

In een enorme rammelbus (zonder vaste rugleuning) aan de acht uur durende trip naar Pokhara begonnen. Pokhara ligt 200km westelijk van Kathmandu en is het startpunt voor vele treks rond het Annapurna massief.

Na aankomst meteen naar Sarangkot (1600m) gewandeld. Een klein dorpje rond een oud fort van waaruit men een schitterend zicht heeft op de Himalaya’s. Bij aankomst (na drie uur stappen) was het echter al donker en viel er niets te zien van de bergen. Gelukkig vonden we snel een goed en goedkoop guest house (Himalaya View) uitgebaat door een ex-bergids, zijn vrouw en kinderen. Samen met een groep Australische reizers en een Koppel uit Bangladesh rond het kampvuur gezeten, terwijl de uitbaters eten voor ons maakten.

WEDNESDAY – 3/2/2010

Om 6u opgestaan met de hoop dat er geen wolken zouden zijn. En goed nieuws, de hemel was volledig open en we zagen de rode gloed van de opkomende zon al aan de horizon verschijnen. Snel naar het hoogste punt van Sarangkot gewandeld om de zonsopgang vanaf het best mogelijke punt mee te maken. Met rond ons vele Japanse en Indische toeristen, die niet alleen foto’s wouden van de bergen, maar ook van ons… De zonsopgang was echter schitterend, met een prachtig zicht op Dhaulagiri (8167m, 7e hoogste berg ter wereld), Annapurna 1 (8091m, 10e hoogste berg ter wereld) en Machhapuchhre (6997m, ook Mt. Fishtail genoemd en heilig voor de Nepalese bevolking). Op de onderstaande foto is Annapurna 1 helemaal links en Mt. Fishtail in het midden.

Hierna geinformeerd voor parasailing (Sarangkot is bekend als een van de beste plaatsen in de wereld hiervoor), maar de 80-100 euro was toch iets te hoog voor mijn Indisch budget. Dan maar met de jeep terug naar Pokhara en opgesplitst met Lorea. Ik had mijn vlucht terug op vrijdag, aangezien de familie dan aankwam, maar Lorea bleef nog tot Maandag en ging enkele dagen een trekking doen.

In de Lonely Planet vlug een rustig gelegen hostel gevonden. ‘s Namiddags door het bos naar de World Peace Pagode gewandeld. Ook hier een mooi zicht op het Meer van Pokhara (het tweede grootste van Nepal) en de stad zelf.

‘s Avonds gaan eten in de New Everest Steak House, het beste adres in Pokhara voor trekkers die twee weken aan een stuk rijst en linzen hebben gegeten en willen genieten van een goed stuk vlees. Na twee eerder gefaalde pogingen, bleek het nu een schot in de roos.

THURSDAY - 4/2/2010

‘s Morgens een fiets gehuurd en naar het Tibetan Refugee Camp vertrokken. Bij de hoteluitbater had ik gevraagd of het niet te veel klimmen was en hij had me gerust gesteld dat het een vlakke weg was. Dat viel echter wel tegen. Na twee uur oplopend terrain, kwam ik aan in het Tibetaans dorp. Het is gebouwd in de jaren ’50 nadat de Chinezen Tibet zijn binnengevallen. Momenteel wonen er een 800tal Tibetanen, waarvan de meesten Tibet nooit gekend hebben. Bij de temple werd ik begroet door een vriendelijke jonge monnik die me de voorbereidingen voor Losar (Tibetaans Nieuwjaar) liet zien, dat de volgende dag zou beginnen. Hierna gaan lunchen in een klein eethuisje: Buff Momo’s en een sterk gekruid soepje voor nog geen euro. De lange conversatie met de uitbaatster kreeg ik er gratis bij. “So you work in India? Why don’t you work in your own country? Is there no work there?”.

In de namiddag naar het Ghurka Memorial Museum gegaan. De Ghurka’s zijn een etnische groep in Nepal en kregen bekendheid voor hun strijdvaardigheid. In het Britse rijk speelden ze een belangrijke rol en werden ingezet in allerlei situaties zoals de Indische opstand, Birma, de Eerste Wereldoorlog en momenteel strijden er zelfs nog Ghurka’s in Afghanistan. Er wordt verteld dat de Argentijnen sneller de strijd opgaven tijdens de Falkland Oorlog toen ze hoorden dat er Ghurka’s werden gestuurd vanuit Engeland. Hoeveel hier van waar is weet ik echter niet. Vele heldhaftige verhalen worden toegeschreven aan de Ghurka’s en velen zijn echter wel correct. De volgende uitspraak zegt genoeg:

“If a man says he is not afraid of dying, he is either lying or he is a Gurkha.”

De Gurkha’s bestaan nog steeds en zijn een deel van het Britse leger, van het Indische leger, alsook de speciale politietroepen in Singapore en de beschermers van de Sultan van Brunei.

‘s Avonds naar een meditatiesessie gegaan, gegeven door een Tibetaanse monnik die in Luxemburg woont. Interessante introductie tot Buddhisme en de meditatietechniek. Hierna een pintje gaan drinken in een bar met live muziek en aan de praat geraakt met een sympathieke Spanjaard uit Bilbao. Toen ik mijn hoteluitbater confronteerde met de toch wel goed klimmende weg, moest hij lachen en zei hij dat we natuurlijk wel in Nepal waren.

FRIDAY – 5/2/2010

Om zeven uur ‘s morgens de bus naar Kathmandu genomen. Een kleine express bus, omdat die sneller zou zijn dan de grote bussen vol toeristen. Iets meer betaald, maar wel zeker dat ik op tijd op de luchthaven zou zijn. Alles ging vlot en rond 7pm was ik terug in Delhi.

Meer foto's hier!

Back in Delhi (for the weekend)

Vrijdag namiddag geland in Delhi na een weekje safari/wandelen/klimmen/eten in Nepal. 's Avonds zijn mijn ouders samen met Patrick en Clarisse aangekomen. Morgenvroeg vertrekken ze voor een rondtrip door Rajasthan voor twee weken, waarvan ik de eerste week mee doe. Reisverslagen van beide trips binnekort op de blog.

Hieronder een fototje van de bezoekers voor Humayuns Tumb, de bekende voorloper van de Taj Mahal in het hartje van Delhi.

Kashmir

Voor ik naar Thailand vertrok, was ik met Bob en Thomas al aan het fantaseren om te gaan skieen in de Himalaya's. Eerst leek het me te irreeel om waar te zijn, maar nadat ik Robin's fotos van zijn December trip had gezien, was ik overtuigd om te gaan. Bob bleek uiteindelijk geen verlof te kunnen nemen, maar Thomas en ik (alsook onze Hollandse vriend Jasper) boekten onze vliegtickets naar Srinagar, de hoofdstad van Kashmir, voor 50euro per stuk. Een koopje! Enkele dagen later boekten ook Australier Steven en de Braziliaanse Brunna (die trouwens nog nooit sneeuw had gezien in haar leven) hun tickets.

Onze vlucht was gepland voor vrijdag 5 Januari, maar nadat er een terroristische aanslag was in Srinagar op woensdag, begonnen we toch lichtjes te twijfelen over de veiligheid. Twee Jihadi's die met een jeep vol wapens op weg waren naar een legerbasis, werden toen tegengehouden door een routine politie controle. Hierna openden ze het vuur en vluchtten naar de grote markt van Srinagar, waar ze met granaten zijn beginnen gooien en uiteindelijk hun toevlucht namen in een hotel wat vervolgens de hele nacht belegerd is. Een terrorist kon 's avonds nog gedood worden, de andere de volgende morgen - nadat hij het hotel in brand probeerde te steken - toen de speciale troepen binnenvielen. Op Donderdag konden we dan in de kranten lezen dat er rellen waren tussen de lokale bevolking en veiligheidstroepen. Mijn Indische collega's zagen hier echter geen enkel gevaar in met woorden als "You got to die of something" en "Right after the attack, it's the safest place you can be".

De volgende ochtend wij dus met onze vijfen naar de luchthaven, waar we op de voorpagina van de Times of India konden lezen, dat 700 Jihadi's uit Pakistan klaar staan om de Srinigar vallei binnen te vallen. Onze bezordheid nam weer een beetje toe.

Anderhalf uur later, kwamen we aan op de militaire luchthaven van Srinagar, die ook wel de best beveiligde luchthaven ter wereld wordt genoemd. Ons vooropgestelde plan om de eerste nacht op een houseboat in Srinagar te blijven slapen, ruilden we met plezier in voor een rechtstreekse jeep naar Gulmarg, het grootste skiresort van de Himalaya's.

Uiteraard kon onze chauffeur ons ook aan een hotelkamer (ja met verwarming en een warme douche) en skimateriaal helpen. Na wat onderhandelingen vonden we twee mooie kamers, inclusief flat screen tv. De warme douche bleek echter niet te werken en ook van de centrale verwarming was geen sprake. In de plaats kregen we een reservoir met lauw water, veel dekens en een klein gasbrandertje. Blij dat we echter zonder kleerscheuren in de bergen waren aangekomen, waren we content met wat we hadden op het laatste moment hadden kunnen regelen.

De volgende drie dagen genoten van de berg. Het skigebied van Gulmarg bestaat uit 1 berg met 1 skilift (de hoogste gondola ter wereld) die aankomt op 4000m. Tickets kosten 400rs (6euro) per rit. Per dag deden we 2 a 3 keer de hele berg, wat door de hoogte en zwaarte van de 'pistes' meer dan genoeg is. Ondertussen volgden Steven en Brunna les bij Mustaq, de meest senior instructor van het dorp, maar die toch met plezier hen les wou geven. Mustaq had vorig jaar de Gulmarg International Derby gewonnen. Een snelheidswedstrijd van de top van de berg naar het dorp, waar hij een goede 6 minuten voor nodig had (!). Verder is hij ook nog kapitein van het Gulmarg Ice Hockey team. Na onze dag skieen gingen we naar Bakshi's restaurant. Een kleine gezellige plaats waar alle buitenlanders zich zowat ophielden. Iedereen praat met iedereen, en zit gezellig rond de stoof. De meeste buitenlanders in Gulmarg zijn hier voor het hele seizoen en hebben dus vele boeiende verhalen.

Op maandagavond was het tijd om terug naar Srinagar te gaan, waar we (deze keer wel) een houseboat hadden vastgelegd op het Dal Lake. Ons 5/6 man personeel maakte voor ons eten, zorgde voor genoeg verwarming in de kamers en stookten zelfs 4u lang het water zodat we een warme douche konden nemen. Heerlijk. Na het avondeten, kwam de eigenaar nog bij ons zitten en vertelde verhalen over Kashmir en zijn interessante mening op de hele situatie. Op de vraag of hij een onafhankelijk Kashmir wou of deel van India blijven, antwoorde hij: "I just want peace". Zoals elke avond hierna nog een kingfisher gedronken en hearts gespeeld met de kaarten.

De volgende ochtend vroeg er uit en genoten van het (mistige) zicht over het Dal Lake, met de Himalaya's rond ons. Vervolgens een oude Moghul garden bezocht, wat toch een kleine tegenvaller was, evenals de witte Hazratbal moskee, waar we even cricket hebben gespeeld met de lokale jeugd, en tenslotte nog de Jama Masjid (Grote Moskee) waar we nog een Chawa (Kashmiri Tea) hebben gedronken, voordat we naar de luchthaven moesten vertrekken. Ook deze keer geen enkele controle tegenkomen en alles ging zeer vlot.

De onderstaande video heeft Thomas in elkaar gestoken met een zeer tof resultaat!

PS: Blijf gerust allemaal reacties en mailtjes sturen, aangezien ik geen enkel idee heb of iemand deze blog volgt! :-) PS2: Voor meer foto's klik hier. PS3: Voor meer info over Bakshi Restaurant, ski rentals en guiding services: Gulmarg Powder Guides.

South Thailand

BANGKOK - PHUKET - Tuesday, December 29th

Bij deze het vervolg van de Thailand trip. Na een uitgebreid ontbijt in het Suk 11 hostel, de taxi genomen naar de South Bus Terminal, in de hoop daar een bus naar Phuket (of toch op weg) te vinden. Iets waar de vrouw van het hostel en onze taxi chauffeur niet bepaald optimistisch over waren.

Maar we hadden meer geluk als verwacht. Na enige twijfel tussen een busrit van 7u naar Chumphon of ineens naar Phuket, maar dan 12u lang, toch maar voor het laatste gekozen. Rond 11pm aangekomen in Phuket, dat een veel kalmere stad is als ik dacht. Amper mensen op straat, geen nachtleven, etc. Redelijk snel iets gevonden om te slapen, waar ik niet treurig om was.

PHUKET - Wednesday, December 30th

's Ochtends op onze scooter naar Rawai Beach gegaan. Enkel bekend vanwege de fresh seafood. Langs het strand loopt een zandweg, met langs de zeekant stalletjes waar de vissers hun waar verkopen en langs de andere kant zijn barretjes, waar ze je versgekochte vis, schelpen, kreeft of scampi's voor enkele tientallen bahts bbq'n. Hier was ik snel verkocht. Voor omgerekend €2 800gr zeebaars gekocht die met wat chili, look en citroen op de bbq werd gebakken. Heerlijk!

In de namiddag naar Nai Horn beach gegaan, waar er meer toeristen zijn als in Rawai, maar nog steeds in aangename proporties. Na een namiddag genieten van de rust, was er een mooie zonsondergang en wouden we terug naar Phuket gaan, maar het was onmogelijk om een goedkope taxirit of scooter te vinden.

Dan maar aan een Thaise familie gaan vragen of we mee achterin de pick-up mochten. Samen met alle kinderen naar Phuket gereden, waar ze ons dwongen om mee te komen naar hun nonkel die een klein restaurantje had langs de baan. Gastvrij als de Thai zijn, kregen we een lekkere schotel rijst en hierna hebben ze ons zelfs nog voor onze hoteldeur afgezet. Uiteraard hadden we een gulle tip achtergelaten op de tafel.

's Avonds in een klein barretje met live muziek nog iets gaan drinken, maar op tijd gaan slapen om in vorm te zijn voor oudjaar.

PHUKET - Thursday, December 31st

Laatste dag van het jaar en een zeer rustige. 's Middags scooter gehuurd en gaan rondrijden in de heuvelige wegen rond Phuket. Eerst naar Karan Beach gereden en daar geluncht. Pad Thai with fresh prawns & squid (inderdaad, opnieuw, maar o zo goed). In de namiddag is Soumia nog gaan parasailen, waarbij de begeleider merkwaardig genoeg geen enkele beveiliging gebruikt. Hierna Patong Beach al eens verkennen. Niet bepaald mijn genre. Overvol, tientallen verkopers van prullaria en een veel te druk strand. Tegen 5pm terug naar Phuket gereden met de scooter om ons te gaan opfrissen.

's Avonds gaan eten in de mooie tuin van een restaurant vol Thai die nieuwjaar vieren. Gaan kiezen aan de BBQ, en gegaan voor een krab, inktvis en een handvol schelpen. Dat alles voor 5euro. Ik heb me in Thailand voorgenomen, om voor een overdosis seafood te gaan, zodat ik er even tegenkan in Delhi.

Aangekomen in Patong, waar toch eerder mannelijke dan vrouwelijke toeristen zijn en eerder oud dan jong. Maar al bij al was alles nog verdraagbaar. Eerst naar een bar met live muziek gegaan. Daarna naar het strand, waar er een groot podium was met optredens. Er werden tientallen lampjes met een papieren omhulsel (ik weet niet of hier een woord voor bestaat) opgelaten, die allemaal zeewaarts zweefden. Mooi mooi! Rond 1u hadden we onze vrienden uit Delhi gevonden, die pas om 11pm in Phuket waren aangekomen. Kristen uit de VS, Carla uit Mexico, maar wonend in Seattle en Brenda uit Peru, maar studerend in Munchen. Samen met hen goed gevierd en het jaar (clichématig) goed ingezet.

PHUKET - Friday, January 1st, 2010 (!)

Relatief vroeg opgestaan en met ons vijfen drie scooters gehuurd en dezelfde trip als twee dagen eerder gemaakt. Lekkere vis en massa's scampi's gaan eten in Rawai Beach en daarna naar Nai Horn beach gegaan. Tegen zonsondergang naar Prathorn Cape gegaan, dat hiervoor bekend is.

's Avonds onze ferry naar de Koh Phi Phi islands vastgelegd en gaan iets gaan eten in Phuket, dat toch wat tegenviel. Hierna nog weggegaan in Patong, voor weer meer van hetzelfde, maar best nog wel plezant. Ondanks al de kwade/jaloerse blikken die ik krijg van groepen mannen. Een man alleen met vier jonge vrouwen; een onwaarschijnlijk zicht in Phuket!

PHUKET - KOH PHI PHI - KRABI, Saturday, January 2nd, 2010

De beste dag van de hele trip! 's Morgens om 6u opgestaan en met een mini busje naar de haven van Phuket Town gebracht, daar lagen alle boten te wachten om toeristen naar Koh Phi Phi te brengen. Na nog een hoogoplopende discussie met de ticketman (we hadden onze trip trouwens aangepast naar Phuket - Koh Phi Phi - Krabi, in plaats van de round trip), konden we toch de boot op. Anderhalf uur in het zonnetje, met een zachte bries op het bovenste deck. Inclusief gratis koffie en koekjes (dit is nooit gezien in India) + vele Zweedse vrouwen (verrassend veel Scandinaviers die naar Thailand reizen).

Rond 11am aangekomen in de gezellige haven van het Koh Phi Phi Don island, waar een aangename nervositeit hing. De mooie stranden (zoals dat waar de film The Beach is opgenomen) moesten we echter naar een ander eiland. Rap rap iets gegeten en dan maar een Thai gevolgd die een goede prijs voorstelde. Om 2pm was onze ferry naar Krabi, dus we hadden geen tijd te verliezen. Met ons vijfen de longboat in op weg naar het Koh Phi Phi Le Island. Aangezien er allerlei speedboten en ferry's voorbijvaren, was de vaart angstaanjagend en zeer vochtig, maar toch plezant. Eerst naar een rustige baai gevaren, waar er amper mensen waren en daar een zwemmeke gedaan.

Hierna langs een andere baai met de bekende grotten vol vogelnesten, naar Maya Beach gegaan, bekend van 'The Beach'. Hier was het uiteraard bomvol toeristen, maar het blijft een prachtig strand, met het helderste water dat ik ooit gezien heb. Wat gezwommen, rondgewandeld in het woud en naar een baai vol koraal gegaan. Hierna echter snel terug naar de haven om onze ferry naar Krabi te halen.

We moesten weer op het bovendek zitten, aangezien alle andere plaatsten bezet waren, maar deze keer was het minder aangenaam. Strakke wind en na een halfuur zelfs regen. Dan maar in het gangpad gaan zitten met een Singha beer.

Bij aankomst in Krabi ineens alles vastgelegd. Beach bungalow, taxi er naar toe en de busrit naar Bangkok voor Soumia en mij. De bungalow was niet op het strand, maar aan de andere kant van de weg en alles was in orde. Dutje gedaan na de vermoeiende dag en dan op zoek gegaan naar een restaurant.



Lekker gegeten op het terras. Mussuman Curry with Prawns en Green Curry with Chicken. Hierna 15min gewandeld naar het bekendere Ao Nang Beach, een klein dorpje vergelijkbaar met Zuid Frankrijk. Toeristisch, maar op zeer kleine schaal. Ons laten overtuigen door een gratis tequila en cocktail happy hour all night long + hun geweldige flyer 'The bar for young people in Ao Nang - No prostitude!'. Toen we arriveerden, was er nog niet veel volk. Na onze tequila, hadden de meisjes het geweldige idee om drankspelletjes beginnen te spelen (Circle of Death voor de kenners). Na enkele rondes begonnen we spontaan mensen uit te nodigen en op de duur zat half het cafe mee te spelen. Twee zweedse meisjes, een Engelsman, twee Amerikanen, Vier Finnen, etc. Uiteindelijk met zijn allen nog een pintje gaan drinken op het strand, ondanks de barman die ons smeekte om te blijven.

KRABI - PHUKET, Sunday, January 3rd, 2010

Opstaan was moeilijk, maar alles ging snel beter na een stevig American breakfast. Hierna naar het strand gegaan, voetbal gespeeld met wat Italianen en Fransen en nog een zwemmeke gedaan. Hierna nog een laatste Pad Thai met seafood gaan eten, afscheid genomen van Carla, Brenda en Chris en vertrokken naar onze bus naar Bangkok. Hier zaten de Amerikanen Andrew en Bill die we de vorige nacht hadden leren kennen al te wachten.

Na een uurtje vertraging vertrokken we naar Bangkok, maar na 3u viel de bus ineens stil. Bleek dat het reservoir waar de transmission fuel in zit, lek was. Na een halfuur stilstaan, had een Duitse mechanieker die toevallig aan boord was het probleem opgelost, maar de oplossing bleek nieuwe fuel er in gooien na elke 20min. De rit naar Bangkok werd dus veelvuldig onderbroken, alsook mijn slaap. Vier uur later dan gepland uiteindelijk in Bangkok aangekomen.

BANGKOK - Monday, January 4th, 2010

Ik wou nog naar het Bangkok Art & Cultural Center trekken, maar daar aangekomen, bleek het dicht op maandag.

Dan nog maar wat gaan winkelen in Siam. 's Avonds met Martin afgesproken, die uiteraard vele verhalen over Cambodja had. Zo was hij samen met een Buddhistische monnik de jungle ingetrokken op zoek naar een oude tempel en had hij 'an epic 8h boat ride on the Mekong River' gedaan. Aan zijn universiteit (Sciences Po' in Lille) is er trouwens een competitie om de beste naaktfoto te nemen. Winnaar wordt gekozen op basis van criteria als hoe gevaarlijk het is en hoe moeilijk het was om te nemen. Vorige winnaars zijn bijvoorbeeld twee studenten naakt op een tank op de Golan Hoogvlakte tussen Israel en Syrie. Vandaar dat ook Martin een geweldige foto heeft, naakt op de rug van een olifant in de jungle van Cambodja.

De volgende ochtend terug naar Delhi, wat een heuse aanpassing was. Gelukkig was er een trip naar Kashmir om naar uit te kijken! Dat verslag volgt snel. Tot zover deze geweldige reis naar Thailand.

Groeten, P

Christmas in Delhi - Christmas in Bangkok

Eindelijk was het zover. Na enkele weken aftellen naar het kerstverlof en de bijhorende reis naar Thailand.

Donderdag, kerstavond, nog rap cadeau's gaan kopen in New Friends Colony, aangezien we een kerstfeest op ons appartement hadden. Leuke avond, met lekker Zuid Amerikaans eten door onze chefs Juan en Eduardo. Het is eens iets anders als kalkoen of vers wild.

Vrijdagochtend vroeg er uit en met Soumia naar de luchthaven. Toevallig kwam ik onze voorzitter, Ambassador Som, nog tegen en hebben we met hem een koffietje gedronken tijdens het wachten. Toen Soumia en ik wat later bijna konden instappen, werd mijn reisgenote plots onwel. Ik dus in alle paniek op zoek naar een dokter. Toen die er na enkele minuten was, deden ze wat basis onderzoek, maar moesten we toch naar het medisch centrum. Allemaal heel chaotisch en uiteraard konden we niet de snelste weg nemen om veiligheidsredenen. In het centrum werd de chaos alleen maar groter, toen ze me ineens een papier geven om een soort hartscan te tekenen. Alles bleek echter in orde, maar toen ik vroeg of Soumia nog kon vliegen, kreeg ik een resolute 'no'.

Ik dus naar de man van de luchthaven met de vraag of ik nog op tijd zou zijn voor de vlucht:

- Man (Denk er het Indische accent maar bij): But no Sir, I already cancelled your tickets.
- Ik: Why? I never asked you to do so.
- Are you asking me?
- No, she's not my wife. I still need to go. We live in Delhi and her boyfriend will come and pick her up. She'll be fine.
- But that will be very difficult. I already asked the staff to take both your bags out of the plane.
- Ik (nu redelijk geirriteerd): Then put mine back in and leave her bag here.
- But that will take a very long time...

Ik dus samen met mijn nieuw gemaakte vriend opnieuw door alle veiligheidscontroles en gelukkig genoeg nog net op tijd om de laatste bus naar het vliegtuig te nemen.

BANGKOK - Friday, December 25th, 10pm

Na een vlotte vlucht en taxi, het Suk 11 hostel (dat Pie en Karen me hadden aangeraden) vlot gevonden. Toen ik juist aan de balie stond, kwam Martin (een Franse vriend uit Delhi, die een stage doet in de Franse ambassade) me al verwelkomen. Samen met hem en zijn reisgenote Aude (die in Shanghai studeert) nog een pintje gedronken op straat (totaal nieuw voor ons na 4 maanden India) en hun trip naar Cambodja besproken.

BANGKOK - Saturday, December 26th

Aangezien Martin & Aude al richting Angkor Wath waren vertrokken, moest ik maar op mezelf Bangkok gaan verkennen. Eerst met de Sky Train richting Jim Thompsons's House gegaan. Een entrepreneur in de zijde industrie, die na de Tweede Wereldoorlog enkele Thaise huizen heeft omgetoverd in een prachtige woonst volledig in authentieke Thaise stijl.

Hierna de Golden Mount beklommen. Een buddhist tempel op een heuvel met een mooi zicht over Bangkok. Vervolgens met de Tuk Tuk (geen rikscha meer) naar Chinatown gegaan en door de regen verplicht om te gaan lunchen. In een klein Chinees eethuisje Prawn wontons with crab + Roasted Pork Noodle Soup gegeten voor de geweldige prijs van 100 Thai Baht (= €2). Met een goedgevulde maag, de rest van de markt bekeken en ondanks een gelijkaardige drukte als in Old Delhi, toch geen gevoel gehad dat ik elke moment vertrappeld zou worden.

Het weer was ondertussen terug beter geworden en dus maar met de boot-taxi/bus over de rivier naar het Noorden van de stad getrokken, waar het Royal Palace en de bekende liggende Buddha te vinden zijn. Het paleis was spijtig genoeg al gesloten, maar het complex van What Pho is absoluut niet minderwaardig. Mij op een rustig plekje gezet (onder meer om de luidruchtige Duitsers te vermijden) en genoten van het licht van de ondergaande zon op de gouden tempels.

Na de mooie tempels, met boot en sky train terug naar het hostel gegaan. Daar wederom lekker gegeten: Thai Salad, Beef Thai Style and Pad Thai with Prawns. Tijdens het eten ook twee duitsers uit Munchen leren kennen: Flo & Joe. De eerste is tv producer voor een Duits autoprogramma, de andere freelance cameraman voor hetzelfde programma. Zeer gezellige mannen die net terug waren van Chang Mai in het Noorden van Thailand. Met hen naar Cheap Charlies getrokken, een klein, leuk ingerichte bar die ook wordt aangeraden door de New York Times. Na een paar Singha's kreeg Flo telefoon van nog een andere Duitser, die enkele jaren in Bangkok heeft gewerkt. Met hem afgesproken in een hippe club in een oud industrieel pand, waar het - wat wij toch dachten - vol Thaise jeugd zat. De volgende dag zou een taxi chauffeur ons vertellen dat die club toch niet goed was, want het zit er vol met Koreanen en Jappanners.


BANGKOK - Sunday, December 27th

Update: Aangezien ik nog geen nieuws van Soumia had, was mijn plan tot nu toe nog steeds om naar het eiland Koh Chang te reizen om van daaruit samen met Martin & Aude naar Angkor What in Cambodja te reizen.

In de voormiddag te horen gekregen van Soumia dat ze de volgende dag zou arriveren. 's Morgens Joe & Floe terug tegengekomen in het hostel en met hen uitgebreid gaan ontbijten in de Australian Bar. Eggs with bacon (totaal onbekend na 4 maanden India). Hierna terug op mijn eentje de stad in. Eerste stop Lumpini Park. Een mooi, proper en rustig park, vergelijkbaar met Central Park in NY (totaal ongewoon na 4 maanden India). In de namiddag naar het Noorden van Bangkok gegaan, naar Chaluchak Market. Een grote markt, met volgens de reisgidsen de beste keuze van heel de stad. Ook vele designers hebben hier een winkeltje, omdat de huurprijzen laag zijn.

BANGKOK, Sunday, December 27th, 8pm

Over naar familie. In de namiddag waren Sigrid en Chris gearriveerd, mijn Zwitserse tante en nonkel. Ze hadden me uitgenodigd om naar The Vertigo Grill & Moon Bar te gaan. Een upclass restaurant op het dak van een 62 verdiepingen tellend gebouw, gebouwd in de vorm van een boot en dat hierdo vele prijzen gewonnen. Het eten was perfect, alsook het gezelschap.

BANGKOK - Monday, December 28th

De volgende ochtend gaan ontbijten in het hotel van Chris & Sigi. Uitgebreide keuze, in het zonnetje en langs de Chao Praya rivier. Goede start van de dag. Samen met hen naar de floating market in Chinatown gegaan, hoewel het eerder een groothandel in groenten, fruit en bloemen was dan een echte floating market. Hierna afscheid genomen van de Zwitsers en ik voort naar het Royal Palace. Het paleis viel toch een beetje tegen, zeker na de inkomprijs van 350 baht en de massa's toeristen. Maar de Emerald Buddha viel te bewonderen. Een klein beeldje dat eeuwen geleden is gevonden en dat elk jaar door de Koning een paar maal van outfit wordt gewisseld.

Hierna nog de rivier overgestoken om naar de Tempel of Down te gaan. Zeer groot en zeer fotogeniek. Hier onder nog wat meer fotos ervan. Hierna terug naar het hostel gegaan, dutje gedaan en een uurtje later stond Soumia plots aan de deur, terug in goede conditie maar met een glucose tekort. Samen met haar iets gaan eten (Ik: Egg Noodles with seafood) en op weg naar het hostel Joe&Floe weer tegengekomen. Die hadden afgesproken met nog meer Duitsers (ze blijven maar komen) in Khao San Road, de backpakkers straat van Bangkok. In een volgepakt cafe toch een tafeltje gevonden vlak voor de twee muzikanten die accoustische versies van bekende hits speelden. Aangezien we hen wat tips hadden gegeven en andere mensen overtuigd om hetzelfde te doen, speelden ze op de duur elke aanvraag van ons. Onder meer Djew Djew Djew, een bekende Thaise hit, die Pieter Jan volgens mij goed kent. Redelijk op tijd in bed, aangezien we de volgende ochten wouden vertrekken naar Phuket. Na overleg toch besloten om naar het Zuiden te gaan, waar we hadden afgesproken met nog meer vrienden uit Delhi.

Moolchand Hospital

Zoals verteld, vorige week ziek geworden. Aangezien ik na twee stevige pillen nog niet beter was, wou ik voor de zekerheid toch maar een Dokter zien. En aangezien ik nog steeds in India ben, leek de beste oplossing mij om gewoon het ziekenhuis te bellen voor een afspraak.

Nadat ik een uurtje later in het ziekenhuis aankwam voor mijn afspraak met de 'Internal Specialist', moest ik eerst een blad vol persoonsgegevens invullen, waaronder: Marital Status, Education, Religion, Job Function,... Ik vermoed dat dit in Belgie onder het recht op privacy zou vallen, maar hier geen enkel probleem.

Eens bij de Dokter:

- Doctor: Welcome sir, take a seat. What is your good name?

- Me: Pieter

- Doctor: Oh yes! The marketing department told me about you.

Maar ondaks de vreemde conversatie, bleek het om een gewone voedselvergiftiging te gaan, die wel spoedig zou overgaan en gelijk had hem, vrijdag kon ik weer gaan werken.