Kashmir

Voor ik naar Thailand vertrok, was ik met Bob en Thomas al aan het fantaseren om te gaan skieen in de Himalaya's. Eerst leek het me te irreeel om waar te zijn, maar nadat ik Robin's fotos van zijn December trip had gezien, was ik overtuigd om te gaan. Bob bleek uiteindelijk geen verlof te kunnen nemen, maar Thomas en ik (alsook onze Hollandse vriend Jasper) boekten onze vliegtickets naar Srinagar, de hoofdstad van Kashmir, voor 50euro per stuk. Een koopje! Enkele dagen later boekten ook Australier Steven en de Braziliaanse Brunna (die trouwens nog nooit sneeuw had gezien in haar leven) hun tickets.

Onze vlucht was gepland voor vrijdag 5 Januari, maar nadat er een terroristische aanslag was in Srinagar op woensdag, begonnen we toch lichtjes te twijfelen over de veiligheid. Twee Jihadi's die met een jeep vol wapens op weg waren naar een legerbasis, werden toen tegengehouden door een routine politie controle. Hierna openden ze het vuur en vluchtten naar de grote markt van Srinagar, waar ze met granaten zijn beginnen gooien en uiteindelijk hun toevlucht namen in een hotel wat vervolgens de hele nacht belegerd is. Een terrorist kon 's avonds nog gedood worden, de andere de volgende morgen - nadat hij het hotel in brand probeerde te steken - toen de speciale troepen binnenvielen. Op Donderdag konden we dan in de kranten lezen dat er rellen waren tussen de lokale bevolking en veiligheidstroepen. Mijn Indische collega's zagen hier echter geen enkel gevaar in met woorden als "You got to die of something" en "Right after the attack, it's the safest place you can be".

De volgende ochtend wij dus met onze vijfen naar de luchthaven, waar we op de voorpagina van de Times of India konden lezen, dat 700 Jihadi's uit Pakistan klaar staan om de Srinigar vallei binnen te vallen. Onze bezordheid nam weer een beetje toe.

Anderhalf uur later, kwamen we aan op de militaire luchthaven van Srinagar, die ook wel de best beveiligde luchthaven ter wereld wordt genoemd. Ons vooropgestelde plan om de eerste nacht op een houseboat in Srinagar te blijven slapen, ruilden we met plezier in voor een rechtstreekse jeep naar Gulmarg, het grootste skiresort van de Himalaya's.

Uiteraard kon onze chauffeur ons ook aan een hotelkamer (ja met verwarming en een warme douche) en skimateriaal helpen. Na wat onderhandelingen vonden we twee mooie kamers, inclusief flat screen tv. De warme douche bleek echter niet te werken en ook van de centrale verwarming was geen sprake. In de plaats kregen we een reservoir met lauw water, veel dekens en een klein gasbrandertje. Blij dat we echter zonder kleerscheuren in de bergen waren aangekomen, waren we content met wat we hadden op het laatste moment hadden kunnen regelen.

De volgende drie dagen genoten van de berg. Het skigebied van Gulmarg bestaat uit 1 berg met 1 skilift (de hoogste gondola ter wereld) die aankomt op 4000m. Tickets kosten 400rs (6euro) per rit. Per dag deden we 2 a 3 keer de hele berg, wat door de hoogte en zwaarte van de 'pistes' meer dan genoeg is. Ondertussen volgden Steven en Brunna les bij Mustaq, de meest senior instructor van het dorp, maar die toch met plezier hen les wou geven. Mustaq had vorig jaar de Gulmarg International Derby gewonnen. Een snelheidswedstrijd van de top van de berg naar het dorp, waar hij een goede 6 minuten voor nodig had (!). Verder is hij ook nog kapitein van het Gulmarg Ice Hockey team. Na onze dag skieen gingen we naar Bakshi's restaurant. Een kleine gezellige plaats waar alle buitenlanders zich zowat ophielden. Iedereen praat met iedereen, en zit gezellig rond de stoof. De meeste buitenlanders in Gulmarg zijn hier voor het hele seizoen en hebben dus vele boeiende verhalen.

Op maandagavond was het tijd om terug naar Srinagar te gaan, waar we (deze keer wel) een houseboat hadden vastgelegd op het Dal Lake. Ons 5/6 man personeel maakte voor ons eten, zorgde voor genoeg verwarming in de kamers en stookten zelfs 4u lang het water zodat we een warme douche konden nemen. Heerlijk. Na het avondeten, kwam de eigenaar nog bij ons zitten en vertelde verhalen over Kashmir en zijn interessante mening op de hele situatie. Op de vraag of hij een onafhankelijk Kashmir wou of deel van India blijven, antwoorde hij: "I just want peace". Zoals elke avond hierna nog een kingfisher gedronken en hearts gespeeld met de kaarten.

De volgende ochtend vroeg er uit en genoten van het (mistige) zicht over het Dal Lake, met de Himalaya's rond ons. Vervolgens een oude Moghul garden bezocht, wat toch een kleine tegenvaller was, evenals de witte Hazratbal moskee, waar we even cricket hebben gespeeld met de lokale jeugd, en tenslotte nog de Jama Masjid (Grote Moskee) waar we nog een Chawa (Kashmiri Tea) hebben gedronken, voordat we naar de luchthaven moesten vertrekken. Ook deze keer geen enkele controle tegenkomen en alles ging zeer vlot.

De onderstaande video heeft Thomas in elkaar gestoken met een zeer tof resultaat!

PS: Blijf gerust allemaal reacties en mailtjes sturen, aangezien ik geen enkel idee heb of iemand deze blog volgt! :-) PS2: Voor meer foto's klik hier. PS3: Voor meer info over Bakshi Restaurant, ski rentals en guiding services: Gulmarg Powder Guides.