Evolution Markets India Pvt. Ltd.

Dag allemaal,

Aangezien velen zich misschien afvragen wat ik hier nu juist doe, bij deze een korte omschrijving van mijn werk bij Evolution Markets.

We zijn voornamelijk actief in drie zaken: carbon trading, carbon management en investment banking. Vertaald betekent dat dat we de verkopers en kopers zoeken voor emissierechten van voornamelijk CO2, dat we bedrijven helpen in het opzetten van 'groene' projecten onder het CDM mechanisme van het Kyoto Protocol en dat we zelf actief op zoek gaan naar investeringen in energie of 'clean technology' projecten.

Ons bureau bestaat nog maar sinds mei dit jaar, maar verwacht wordt dat het bureau in India verantwoordelijk gaat zijn voor 50% van de omzet van Evolution Markets wereldwijd. Deze week was symbolisch, aangezien we onze eerste deal hebben gesloten. Deze week verder ook nieuwe, redelijk grote, klanten gekregen, die in de toekomst mogelijks miljoenen emissierechten gaan opleveren.

Volgende week komt onze Amerikaanse oprichter en CEO naar New Delhi voor onze bestuursraad en voor afspraken met de voorzitters van de grootste Indische energiebedrijven. Sinds zondag ben ik verantwoordelijk gesteld om alle documenten/business plannen/presentaties voor deze bestuursraad te maken of te verzamelen, dus deze week was vrij druk. Maar niet alleen voor mij, iedereen is gevraagd om ook zaterdag en (vandaag) zondag te werken. Aangezien we ons meer willen concentreren op investment banking, verwacht men ook dat we werken zoals bij een investment bank wanneer nodig, namelijk 12uur elke dag van de week.

Nu dus nog 6 dagen volop werken en dan hebben we vrijdag een afsluitende rondetafel in samenwerking met de World Energy Council met onze bestuursleden (waaronder voormalig minister van energie) en hoge pieten. Gevolgd door een diner in The Metropolitan, nog een vijf sterren hotel in Delhi. Iedereen kijkt dus al vrij hard uit naar vrijdag...

Eerste bezoek

Het is zover. Mijn eerste bezoeker is gearriveerd. Ana Maria is zaterdag vroeg aangekomen in Delhi, om vanaf maandag drie weken rond te trekken in Rajasthan. Om 7u30 stond ze al in Vinoba Puri, waar ik woon, wat vrij vroeg was aangezien ik slechts twee uur eerder in bed was gekropen. Na onze ontvangst in Le Méridien waren we namelijk nog naar het Hard Rock café geweest, naar een toffe club op een soort terras vol planten en fonteinen en naar een feestje in één van de trainee houses.

Zaterdag ochtend dus eerst een korte rondleiding van onze wijk gegeven en een koffietje gaan drinken om Ana Maria even te laten bekomen van de drukte van Delhi. In de namiddag naar het 'Red Fort' gegaan, ook gekend als Lal Qila. Dit immense fort werd gebouwd in de 17e Eeuw en is één van de must-do attracties in Delhi volgens de verschillende reisgidsen. 's Avonds een drink georganiseerd op ons appartement en hierna naar onze vast honk 'Urban' gegaan. Stampvol op zaterdagavond en uiteraard de gebruikelijke bollywood hits


Op zondag eerst naar Humayun's Tomb gegaan. Opgericht door de vrouw van Mughal keizer Humayun na zijn dood in 1562. Dit bouwwerk staat bekend als de eerste tuintombe in India en als inspiratiebron voor de Taj Mahal in Agra. Goede nieuws is dat ik zelfs aan Indische prijs ben binnengeraakt. Er is altijd een tarief voor toeristen (hier Rs 250) en Indiërs (Rs 10), wat dus toch wel een vrij groot verschil is. De truc was om te zeggen dat ik hier 'voluntary work to save the indian environment' do. Ergens niet helemaal gelogen trouwens.


Hierna naar de grote Moskee van Delhi gegaan. Jama Masjid, gelegen in Old Delhi, waar het altijd verschrikkelijk druk is (zelfs naar Delhi normen). Spijtig genoeg niet binnen geraakt met mijn camera en ik had ook geen zin om mijn uitgespaarde inkomgeld van daarvoor uit te geven aan het binnennemen van mijn camera. Dan maar opnieuw naar Parana Qila gegaan aangezien hier het prachtige zicht over Delhi is en de mooie zonsondergang. Na geposeerd te hebben met een tiental Indiërs voor een dertigtal foto's, ook nog een beetje van de sunset kunnen zien...

Le Méridien

Werken voor Evolution Markets heeft zo zijn voordelen. Onze baas Pranav had een uitnodiging gekregen om naar de business cocktail hour in hotel Le Méridien te gaan. Spijtig genoeg voor hem, moest hij zich verontschuldigen, maar gelukkig genoeg voor ons, had hij een paar van zijn werknemers gestuurd. Samen met Munjal ging ik dus op stap naar één van de betere hotels van New Delhi. Aangezien het net gerenoveerd is, nodigen ze graag potentiële klanten uit. Zeker na te vertellen dat onze Amerikaanse CEO in twee weken naar Delhi komt, kregen we de full service. Gratis stella van 't vat, lekkere Pinot Grigio tijdens het eten en daarna nog een Lagavulin. Hierna een rondleiding gekregen in het hotel en alle suites gezien. Niet slecht. Wel niet veel nieuwe business contacten leren kennen...

Monsoon

Na het lange uitblijven van de echte moesson regen in Juli en Augustus - men sprak over een vermindering van 60 tot 90% in vergelijking met meer vochtige jaren - heeft het deze week nog eens zwaar geregend. Woensdag was de tweede vochtigste dag van het jaar en Indiërs hebben vreemde gewoonten dan. Voor scholen is het normaal om een verlofdag in te lassen wanneer het regent, spijtig genoeg hebben vele andere (werkende) mensen deze gewoonte gehouden.

Op kantoor zijn 3 mensen thuis gebleven, waaronder de twee secretaresses, tot groot ongenoegen van onze voorzitter, Mr. Som. Ook iemand anders stuurde een droge email met iets als "Because of the heavy rain it is impossible to come to the office and it would even be dangerous". Ook onze kuisvrouw was niet aanwezig woensdag. Toen we haar hier de volgende dag op wezen, kregen we een grote glimlach en een vinger naar de hemel: "Rain, sir"...

"Is this the queue for the Non-Afghan Residents?"

Om 7u deze ochtend opgestaan om opnieuw naar de FRRO te gaan. Iets voor 8 aangekomen om me als nummer 18 in te schrijven. Opnieuw aanschuiven dus. Eén rij met afghaanse vluchtelingen in traditionele kledij, de andere met chinezen, westerse zakenmannen, een groepje spaanse meisjes, etc. Maar toch slaagde één man er in om me te vragen: "Is this the queue for the Non-Afghan residents?"

Na 2,5 uur wachten was het mijn beurt, de man aan de balie bestudeerde mijn visa zeer aandachtig om te lezen "Each visit shall not exceed more than 6 months." Hierna gaf hij het aan zijn collega, die me naar een ander bureau stuurde. Waar men mij vertelde dat ik me helemaal niet hoef te registreren. FRRO is pas verplicht bij een verblijf van meer dan 180 dagen, maar aangezien ik binnen de 6 maanden een reisje moet plannen, kom ik dus niet in aanmelding. Bij de dame kon er zelfs een lach af: "Who told you to do this?". Goed nieuws dus, maar wel twee voormiddagen verknoeid.

Delhi weekends

Hallo thuisfront,

Aangezien het weer weekend was, heb ik geprobeerd wat routine in mijn - tot nu toe - vrij hectische leven te steken. Vrijdag zijn we redelijk vroeg gestopt bij Evolution, aangezien we allemaal vrij moe waren van het café bezoek op donderdag en omdat Eduardo en Munjal dit weekend naar het bergstation Shimla trokken. Eerst langs een andere aiesec-flat gegaan, aangezien Lorea was gearriveerd. Onze nieuwste co-worker/aiesec intern uit de VS, maar met Venezolaanse roots. Hierna voor de eerste keer eens gaan lopen in onze wijk. Op 500m ligt een park, dat net groot genoeg is om wat rondjes te lopen. Hoewel ik hier wel eerder een attractie was. Sportende mensen zien ze hier sowieso niet vaak en zeker niet blank. Maar ik probeer me te integreren in het dagelijkse Indische leven door elke dag een praatje te slaan met onze huisbaas, die een kledingzaak heeft op het gelijkvloers, en met de groentenverkoper om de hoek, die steevast 'America' roept als hij me ziet passeren, ook al heb ik al drie keer gezegd dat ik uit België kom. 's Avonds met een grote groep interns naar een bekende club, Capitol, gegaan, gelegen in een vijfsterrenhotel, wat best amusant was.

De volgende ochtend naar Citibank getrokken om een zichtrekening (proberen) te openen, wat uiteraard niet gelukt is. Ook hier heeft men nood aan vele documenten en, meest belangrijk, een cheque van Rs. 10,000. Op de middag afgesproken met Sonakshi, een meisje van AIESEC die alles in orde had gebracht voor mijn aankomst. Ik vermoed dat ze zich schuldig voelde dat ze Lorea en mij niet opgepikt had van de luchthaven, want ze heeft betaald voor koffie, lunch en hierna nog Chicken Tikka (een soort durum kebap met kip).
Na de middag was ik uitgenodigd door Gary, een UOP contact van mijn vader, om mee te spelen in hun wekelijkse expats-voetbalmatch in de US Embassy School Gym. Hier ben ik aan de praat geraakt met Neil, de 'senior editor South-Asia' voor de Britse krant The Telegraph, die een artikel schrijft over de opkomende Kopenhagen Conferentie. Binnekort nodigt hij me uit voor lunch, aangezien hij gelooft dat ik alles over dit onderwerp weet. Ik heb hem maar in die waan gelaten.

Vandaag (zondag) vroeg opgestaan om een enorme lijst 'broker language' te studeren, waarvan we morgen een test hebben. Slechts tot aan de letter B geraakt, toen mijn huisgenoten Petra, Dominika en Janusz vroegen of ik mee een toeristische activiteit wou gaan doen. Eerst op zoek gegaan naar Purana Qila, letterlijk: Oud Fort, uit de 16e Eeuw. Maar aangezien de Riksha chauffeur ons aan de foute kant van de weg had afgezet, hebben we eerst een mini-tempel bezocht waar men volop aan het renoveren was. Niet wetend dat we een ander monument hadden bezocht, zijn we hierna naar de zoo gegaan. Dit bleek een typische Indische zondagnamiddag activiteit, want het liep er vol volk, ondanks de vochtige 34,6°C. Maar we hebben wel enkele leuke beesten gezien: olifanten, giraffen, neushoorns, ara's, apen,...

Hierna hebben we de echte ingang van Purana Qila gevonden. Binnenin vonden we een prachtige tuin met enkele mooi gerestaureerde gebouwen. Vanop een oud complex hadden we een goed zicht over Delhi en hier hebben we ook de zonsondergang afgewacht. Wat de mooiste ervaring tot nu toe was. Morgenvroeg terug naar de FRRO, wat hopelijk niet de slechtste ervaring tot nu toe gaat zijn.


PS: Meer nieuwe foto's zijn te vinden op facebook.

"The British invented bureaucracy, the Indians perfected it."

Gisteren om 7u45 naar het FRRO vertrokken. Foreigner Regional Registration Office, verplichte stop binnen de 14 dagen voor iedereen die langer als 180 dagen in India verblijft. Ook gekend als de hel. Rond 8u15 aangekomen en mij ingeschreven op de wachtlijst. Nummer 25, wat best nog meeviel vond ik. Tien minuten later stond er een Indische man voor mij die vroeg naar "Mr. Pieter ... from Belgium?!". Nadat hij zijn baas aan mij had doorgegeven aan de telefoon, begreep ik dat hij hier was om mijn plaats in de wachtrij in te nemen. Het is nog steeds een raadsel hoe hij wist dat ik die dag ging komen en wie hem gestuurd heeft. Nadat ik hem had afgewimpeld, kon ik vanaf 9u in de eerste wachtrij gaan staan. Eén rij voor afghanen en één rij voor al de rest, maar beide wel even lang. Vanaf 9u45 kon ik binnen gaan aanschuiven, om om 11u aan het eerste bureau weggestuurd te worden omdat mijn naam niet op het huurcontract stond. Na eens rondgebeld te hebben, kon ik nog eens gaan uitleggen dat dit normaal is en mocht ik naar bureau 2, waar ik om 12u te horen kreeg dat ik moest terugkomen met drie kopies van mijn aanvraag en vooral dat ons huurcontract vervallen was. Voormiddag verknoeid dus. En eind deze week kan ik opnieuw proberen.

Gelukkig was er 's avonds ontspanning. Heel ons bedrijf was uitgenodigd bij onze voorzitter, Mr. Himachal Som, voormalig ambassadeur in Italië en 'well connected'. Ook zijn goede vriend, de Indische ambassadeur in Ethiopië was op bezoek en zijn zoon, private equity fund manager in NY, waren aanwezig. Hoewel de laatse eerder een hatelijke vent was. Leeftijd 25, manager van drie bedrijven en zijn roepies waren duidelijk naar zijn hoofd gestegen. Maar het eten en drinken waren geweldig. Mr. Som houdt van koken en hij had voor een feestmaal gezorgd. Lam, vis, krab, ... Het beste Indische eten tot nu toe. Mijn collega's hebben me wel al gewaarschuwd dat ik wel een scheef getrokken beeld aan het krijgen ben van onze job. Mijn eerste officiële dag was vandaag pas, maar ik had er wel al twee feestjes opzitten...